Tomaat San Marzano 2 BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Tomaat San Marzano 2 is een verbeterde versie van de San Marzano. Hij produceert trossen met dieprode, langwerpige vruchten van 90 tot 120 gram, ongeveer 10 cm lang en met een ronde doorsnede. Ze doen denken aan de vorm van een kleine paprika. De vruchten zijn stevig, vol van vlees en bevatten weinig zaden of sap. Als het symbool van de Italiaanse keuken bij uitstek, zijn ze perfect voor het maken van pastasauzen, coulis of gestoofde gerechten. Gedroogde tomaten worden vaak gemaakt van de San Marzano. Deze tomaat is namelijk zeer vlezig en arm aan water, wat hem uitermate geschikt maakt om te drogen. Het is een vrij laat ras; zaai van maart tot april om te oogsten van juli tot oktober.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's geteeld, lang voordat de conquistadores arriveerden. De enorme variëteit binnen deze nachtschade blijft verbazen. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in alle kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame blauwe rassen), in alle vormen en maten. Oude rassen zijn planten met een onbepaalde groei en kunnen twee jaar leven. Recentere rassen hebben een zogenaamde bepaalde groei en stoppen met groeien wanneer ze een struikvorm hebben bereikt, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde echter aanzienlijk langer voordat hij onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd hij geteeld om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat hij giftig was vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd hij een vaste gast op onze tafels.

De tomatenplant is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. De stengel verhout na verloop van tijd en de plant produceert onopvallende gele bloemetjes, verzameld in bijschermen, die zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat de vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hoe langer de tomaat kookt, hoe meer lycopeen beschikbaar komt. Hij is ook rijk aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

Tegenwoordig hoeven de smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen waarvoor hij de tomaten wil gebruiken om zijn keuze uit het enorme aanbod te bepalen: voor salades, sauzen, om vers te eten, om te koken, enz. Ook de gewenste oogsttijd speelt een rol. Het antwoord hangt natuurlijk af van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Maak je geen zorgen, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een geschikte tomaat! Hoewel tomaten inderdaad veel zon en warmte nodig hebben, hebben ze niet per se veel ruimte nodig. Aarzel daarom niet om ze in een pot op je balkon te telen, waarbij je de voorkeur geeft aan kleine vruchtensoorten. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De oogst: afhankelijk van het ras, van vroeg tot laat, kan er 50 tot 100 dagen zitten tussen het uitplanten en de oogst. Er is geen truc om met zekerheid te zeggen of een tomaat volledig rijp is. Pluk de vruchten wanneer ze op zijn minst volledig de aangekondigde kleur hebben aangenomen en wanneer de textuur, terwijl ze stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan.

De bewaring: tomaten bewaren minder lang naarmate hun watergehalte hoger is. Ze blijven enkele dagen goed in het groentevak van je koelkast of uitgespreid op het aanrecht. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfituur, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confituur omdat het zo simpel en smaakvol is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de helften met de snijkant naar boven op een bakplaat. Bestrooi met zout, peper en suiker en laat ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en eet ze meteen op, of bewaar ze in een glazen pot en bedek ze met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenrassen te telen om het risico op een volledig mislukte oogst door weersomstandigheden of een specifieke ziekte te minimaliseren.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan – dit is geen ziekte maar een calciumtekort – besproei je je planten met een calciumrijke gier van smeerwortel.
Bij het uitplanten mag je de plant tot aan de eerste blaadjes ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie oogst.
De winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.