Tomaat Roma VF BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Tomaat Roma VF is een kruising tussen de San Marzano en Pan America. Deze plant produceert trossen met kleine, langwerpige vruchten van 40 tot 80 gram in een dieprode kleur. Ze zijn zeer vlezig en bij uitstek geschikt voor het maken van conserven. De vruchten bevatten weinig vocht en lenen zich uitstekend voor koude soepen of stoofschotels. De aanduiding 'VF' geeft aan dat dit ras, dat al resistent is tegen valse meeldauw, ook resistent is tegen verticillium en fusarium (schimmelziekten die de sapstroom in de plant blokkeren, waardoor deze afsterft). Het is een struiktomaat met een beperkte groei, die planten van 80 tot 120 cm hoog produceert. Je kunt zaaien van maart tot april om de hele zomer, van juni tot september, te kunnen oogsten.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's geteeld, lang voordat de conquistadores arriveerden. De enorme variëteit binnen deze nachtschade blijft altijd verbazingwekkend. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in allerlei kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame blauwe rassen), in alle vormen en maten. Oude rassen zijn planten met een onbepaalde groei en kunnen twee jaar leven. Recentere rassen hebben een zogenaamde bepaalde groei en stoppen met groeien wanneer ze een struikvorm hebben bereikt, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons zijn gekomen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde echter aanzienlijk langer voordat hij onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd hij gekweekt vanwege zijn esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat hij giftig was vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd hij een vaste gast op onze tafels.

De tomatenplant is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. Na verloop van tijd verhout de stengel en produceert de plant kleine, onopvallende gele bloemetjes die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat de vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten bevat hij weinig calorieën en veel water, en bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hoe langer de tomaat kookt, hoe meer hiervan beschikbaar komt. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

Tegenwoordig hoeven de smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen welk gebruik hij ervan wil maken om zich een weg te banen door alle bestaande rassen. Is het voor salades, sauzen, om ter plaatse rauw te eten, om te koken, enzovoort. Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord zal uiteraard afhangen van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Maak je geen zorgen, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een geschikte tomaat! En hoewel tomaten inderdaad veel zon en warmte nodig hebben, hebben ze niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden om ze in een pot op je balkon te kweken, waar je de voorkeur geeft aan kleine vruchtrassen. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden geconsumeerd.

De oogst: afhankelijk van het ras, van vroeg tot laat, kan er 50 tot 100 dagen zitten tussen het uitplanten en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid te kunnen zeggen of een tomaat volledig rijp is. De vruchten kunnen worden geplukt wanneer ze, op zijn minst, volledig de kleur hebben gekregen die voor het ras is aangekondigd en wanneer de textuur, terwijl hij stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring kun je het beste de vrucht met het steeltje eraan plukken.

De bewaring: tomaten blijven minder lang goed naarmate hun watergehalte hoger is. Ze zijn enkele dagen goed houdbaar in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op een luchtige plek. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfituur, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confituur omdat het zo eenvoudig en smaakvol is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Breng op smaak met zout, peper en een beetje suiker en laat ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en consumeer ze direct, of bewaar ze in een glazen pot en bedek ze met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenrassen te telen om het risico op een volledig mislukte oogst als gevolg van weersomstandigheden of een specifieke ziekte te minimaliseren.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - dit is geen ziekte maar een calciumtekort - kun je een calciumrijke gier van smeerwortel over je planten sproeien.
Bij het verspenen (uitplanten) mag je de stengel gerust tot aan de eerste blaadjes ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie oogst.
De winnende combinaties in de moestuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.