Tomaat Prince Borghese BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Tomaat Prins Borghese is een Italiaans ras dat sinds het begin van de 20e eeuw bekend staat. Het is een cocktailtomaat die trossen produceert met ovale, scharlakenrode vruchten die een klein puntig naveltje hebben. De smaak is niet heel uitgesproken, wat deze tomaat perfect maakt voor sauzen, sap en vooral voor gedroogde of ingelegde tomaten, een ware traktatie voor liefhebbers van de Italiaanse keuken. Maar laten we recht doen aan deze tomaat: hij blijft in elke situatie smaakvol. De productie is opmerkelijk hoog en de vruchten zijn lang houdbaar. Sommigen zeggen zelfs dat men in Toscane de hele Tomaat Prins Borghese plant uit de grond trekt, ophangt en de vruchten gedurende de hele winter naar behoefte plukt. Dit mooie ras wordt tussen de 120 en 200 cm hoog. Zorg ervoor dat u de planten vanaf het uitplanten in de vollegrond steunt of leidt en aanbindt. U kunt zaaien van maart tot april voor een oogst van juni tot september.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's geteeld, lang voordat de conquistadores arriveerden. De enorme variëteit binnen deze nachtschade blijft altijd verbazen. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in alle kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame blauwe rassen), in alle vormen en maten. Oude rassen zijn planten met een onbepaalde groei en kunnen twee jaar leven. Recentere rassen hebben een zogenaamde bepaalde groei en stoppen met groeien wanneer ze een struikvorm hebben bereikt, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons zijn gekomen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde echter aanzienlijk langer voordat hij onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat hij giftig was vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd hij een vaste gast op onze tafels.

De tomatenplant is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. De stengel verhout na verloop van tijd en de plant produceert onopvallende gele bloemetjes die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat de vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten bevat hij weinig calorieën en veel water, en hij bevat een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hoe langer de tomaat kookt, hoe meer lycopeen beschikbaar komt. Hij is ook rijk aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

Tegenwoordig hoeven de smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen waarvoor hij de tomaten wil gebruiken om zich een weg te banen door alle bestaande rassen. Is het voor salades, sauzen, om vers van de plant te eten, om te koken, enz.? Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord wordt uiteraard bepaald door de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Maak u geen zorgen, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een geschikte tomaat! En hoewel tomaten inderdaad veel zon en warmte nodig hebben, hebben ze niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet u zich niet laten weerhouden om ze in een pot op uw balkon te kweken, waar u de voorkeur geeft aan rassen met kleine vruchten. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De oogst: afhankelijk van het ras, van vroeg tot laat, kan er 50 tot 100 dagen zitten tussen het uitplanten en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid te zeggen of een tomaat volledig rijp is. De vruchten kunnen worden geplukt wanneer ze, op zijn minst, volledig de kleur hebben gekregen die voor het ras wordt aangekondigd en wanneer de textuur, terwijl hij stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere houdbaarheid plukt u de vrucht met het steeltje er nog aan.

De bewaring: tomaten blijven minder lang houdbaar naarmate het watergehalte hoger is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van uw koelkast of uitgespreid op een schaal op het aanrecht. Om ze langer te bewaren, kunt u culinaire methoden overwegen zoals ingelegde tomaten, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. Inleggen is eenvoudig en erg smaakvol: snijd uw tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van uw oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in de oven op een zeer lage temperatuur. Haal de tomaten eruit en eet ze meteen op, of bewaar ze in een glazen pot en bedek ze met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenrassen te telen om het risico op een volledig mislukte oogst als gevolg van weersomstandigheden of een specifieke ziekte te minimaliseren.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - dit is geen ziekte maar een calciumtekort - kunt u een calciumrijke gier van smeerwortel op uw planten spuiten.
Bij het uitplanten kunt u de plant gerust tot aan de eerste blaadjes ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie oogst.
De winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goede ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.