Tomaat Absinthe - Ferme de Sainte Marthe

De Tomaat Absinthe is het resultaat van een kruising tussen de rassen Aunt Ruby’s German Green en Emerald Evergreen, die beide groen zijn. Deze prachtige vleestomaat is zeer gewaardeerd, deels hoog van vorm en afgeplat aan de bovenkant. Ze dankt haar naam aan haar mooie kleur en haar groene vruchtvlees dat lijkt op dat van de likeur, hoewel ze enkele gemarmerde accenten op de schouders heeft. Ze is zeer vlezig, bevat weinig sap en weinig zaden. Ze bereikt vaak het kilo, hoewel een gemiddeld gewicht tussen de 300 en 400 g ligt. De Tomaat Absinthe is een vrij zoet ras met weinig zuurte. Om al deze redenen is ze ideaal voor gevulde tomaten of op de barbecue: snijd royale plakken van 1 cm of meer uit de vrucht. Bak ze aan beide kanten aan in de pan en bestrooi met fleur de sel en oregano. Garneer met een beetje veldsla en balsamicoazijn.
Zaai haar van maart tot april om te oogsten van juni tot september.

De tomaat is afkomstig uit Zuid-Amerika en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al geteeld door de Inca's, lang voor de komst van de Conquistadores. De enorme variëteit aan rassen van deze nachtschade blijft verbazen. De term "tomaat" komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht van de plant. Er zijn vruchten in alle kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame blauwe rassen), in alle vormen en maten. Oude rassen zijn planten met onbepaalde groei en kunnen twee jaar leven. Recentere rassen hebben zogenaamde bepaalde groei en stoppen met groeien in het struikstadium, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde aanzienlijk langer voordat ze onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd ze gekweekt om haar esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat ze giftig was vanwege haar gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Ze werd pas een vaste gast op onze tafels vanaf het begin van de 20e eeuw.

De tomatenplant is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. Ze verhout met de tijd en produceert onopvallende kleine gele bloemen die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat haar vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Ze heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat ze met name een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. En hoe langer de tomaat kookt, hoe meer daarvan beschikbaar komt. Ze onderscheidt zich ook door haar rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

Tegenwoordig hoeven haar smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen welk gebruik hij ervan wil maken om zich een weg te banen door alle bestaande rassen. Is het voor salades, sauzen, om ter plaatse rauw te eten, om te koken, enz. Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord zal uiteraard afhangen van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Maak je geen zorgen, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een tomaat! En hoewel de tomaat inderdaad veel zon en warmte nodig heeft, heeft ze niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden om haar in een bak op je balkon te kweken, waar je de voorkeur geeft aan rassen met kleine vruchten. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De oogst: afhankelijk van het ras, van vroeg tot laat, kan er 50 tot 100 dagen zitten tussen de datum van uitplanten en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid a priori te zeggen dat een tomaat volledig rijp is. De pluk gebeurt wanneer ze, minimaal, volledig de kleur heeft aangenomen waarmee ze werd aangekondigd en wanneer haar textuur, terwijl ze stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring zorg je ervoor dat je de vrucht met zijn steeltje plukt.

De bewaring: tomaten bewaren minder lang naarmate hun watergehalte hoog is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op kamertemperatuur. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfituur, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confituur maken omdat het zo simpel en zo smaakvol is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg je halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en consumeer ze onmiddellijk, of bewaar ze in een glazen pot en bedek ze met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenrassen te telen om het risico op volledig verlies van de oogst te minimaliseren, dat verband zou kunnen houden met een weersomstandigheid of een specifieke ziekte.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - wat geen ziekte is maar een calciumtekort - spuit je een calciumrijke gier van smeerwortel op je planten.
Bij het uitplanten, aarzel niet om de plant tot aan de eerste bladeren in te graven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie oogst aan vruchten.
De winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.