Witte cichorei Bianca Invernale

De Witlof 'Bianca Invernale' (ook wel 'Chioggia a Palla Bianca') is een Italiaans ras dat geteeld wordt om zijn volledige, geelgroene bladeren. Het vormt een ronde, knapperige krop die je rauw in salade kunt eten of gekookt, zoals spinazie. Zaaien van juni tot augustus.

Wilde cichorei is een kruidachtige plant die behoort tot de Asteraceae-familie. De Latijnse naam is Cichorium intybus en hij staat ook bekend als bittere cichorei of als 'Barbe de Capucin'.

Er bestaan verschillende soorten cichorei. De wilde cichorei-soorten lijken het meest op de oorspronkelijke soort die je in het wild aantreft in weilanden en langs paden. De vorm van de bladeren en de smaak doen zelfs een beetje denken aan die van paardenbloem. De grote wortels van de 'industriële cichorei' worden geroosterd en gebruikt als koffiesurrogaat.

Er zijn veel rassen en ze vertonen een grote variatie in vorm, kleur en smaak. Ze onderscheiden zich door hun grotere winterhardheid: ze kunnen beter tegen de winterkou dan andere cichorei-soorten.

In de tuin gedijen ze in elke matig vruchtbare, vrij vochtige maar goed doorlatende bodem. In gebieden met strenge vorst is het verstandig een winterbescherming aan te brengen, zoals een vliesdoek of tunnel. Sommige rassen hebben forceren nodig, wat in een kelder kan gebeuren.

De bladeren van wilde cichorei worden vooral rauw gegeten in salade en mesclun, maar ook gekookt in jus, als gratin, met room, gestoofd of in een bechamelsaus.

Alle cichorei-soorten hebben tonische, bloedzuiverende en licht laxerende eigenschappen.

Oogst: Oogst cichorei naar behoefte, naarmate de planten groeien.

Bewaring: Na de oogst zijn ze enkele dagen houdbaar op een koele plek.

De tip van de tuinman: Schoffel en wied regelmatig. Bij droogte is het aan te raden de bodem te bedekken met mulch.