Kapucijnerbaard

De wilde bittere cichorei Barbe de Capucin is de authentieke bittere cichorei, gekweekt om zijn sterk ingesneden en getande blad. Hij vormt een rozet van bladeren die rauw in salade gegeten worden. Deze cichorei kan de hele winter in de kelder worden getrokken voor een gespreide productie. Zaai van april tot juli voor een oogst 6 tot 8 weken later.

Wilde cichorei is een kruidachtige plant die behoort tot de Asteraceae-familie. De Latijnse naam is Cichorium intybus en hij staat ook bekend als bittere cichorei of Barbe de Capucin.

Er bestaan verschillende soorten cichorei; de wilde cichorei-soorten staan het dichtst bij de oorspronkelijke soort die in het wild voorkomt in weilanden en langs wegen. Hij lijkt qua bladvorm en smaak trouwens een beetje op paardenbloem. De grote wortels van de 'industriële cichorei', geroosterd, worden gekweekt voor de productie van een koffiesurrogaat.

Er zijn veel variëteiten en ze vertonen een grote variabiliteit in vorm, kleur en smaak. Ze onderscheiden zich door hun grotere winterhardheid: ze zijn minder gevoelig voor strenge vorst dan andere cichorei-soorten.

In de tuin gedijen ze in elke matig vruchtbare, vrij vochtige maar goed doorlatende bodem. In bijzonder koude streken is een winterbescherming, zoals een vliesdoek of tunnel, aan te raden. Sommige variëteiten moeten worden getrokken, wat in een kelder kan gebeuren.

De bladeren van wilde cichorei worden vooral rauw gegeten in salade en mesclun, maar ook gekookt in jus, als gratin, met room, gestoofd of in bechamelsaus.

Alle cichorei-soorten hebben tonische, bloedzuiverende en licht laxerende eigenschappen.

Oogst: Cichorei wordt naar behoefte en afhankelijk van de groei geoogst.

Bewaring: Ze zijn na de oogst enkele dagen houdbaar in de koelkast.

De tip van de tuinier: Voer regelmatig schoffel- en wiedwerk uit. Grondbedekking wordt aangeraden bij droogte.