Bataviasla Reine des Glaces (IJskoningin) - Vilmorin

De Batavia sla 'Reine des Glaces', soms ook wel 'Frisée de Beauregard' genoemd, is een oud ras dat compacte kropjes vormt met gekartelde, groene bladeren en een opmerkelijk goede smaak. Hij kan gezaaid worden van februari tot augustus voor een oogst van mei tot november.

IJssla-soorten zijn redelijk goed bestand tegen kou. De naam 'Iceberg' (ijsberg) danken ze overigens aan het feit dat ze vroeger in de Verenigde Staten onder een laag ijs van de ene naar de andere kant van het land werden vervoerd.

Als sla tot de meest geliefde groenten behoort (er wordt 4,2 kilo per persoon per jaar van gegeten), dan is dat zowel vanwege de frisheid, de knapperigheid als de uitstekende smaak- en voedingskwaliteiten. Hij wordt rauw gegeten in salade, maar ook gekookt, bijvoorbeeld als begeleiding van doperwten.

Bij uitstek een bladgroente, sla is een eenjarige plant die tot de grote Asteraceae-familie behoort. De Latijnse naam, Lactuca sativa, verwijst zowel naar het witte melksap (lactuca) dat vrijkomt bij het snijden als naar het feit dat hij gecultiveerd is (sativa).

Het is een onmisbare groente in elke zelfrespecterende moestuin en er bestaan zoveel rassen dat het mogelijk is hem bijna het hele jaar door te telen.

De teelt van sla is eenvoudig, mits het teeltkalender van elk ras wordt gerespecteerd. De groei is snel en hij gedijt in vrijwel elke bodem, zolang deze maar voedzaam en vochtig blijft.

Oogst: Deze gebeurt eenvoudigweg met een mes wanneer de sla volgroeid is.

Bewaring: Sla is enkele dagen houdbaar in de koelkast, maar om optimaal van de versheid te genieten, adviseren we hem kort na de oogst te consumeren.

De tip van de tuinier: Tijdens perioden van grote zomerhitte hebben slakroppen die in de volle zon staan de neiging om te verschrompelen. Om dit te voorkomen, kunt u ze beschermen tegen te felle zonnestralen met behulp van omgekeerde fruitkistjes. In onze tuin worden zomersla's niet in rijen geteeld, maar overal tussen andere gewassen geplant: aan de voet van stokbonen, tussen komkommers en pompoenen, waar het volle loof voor een welkome schaduw zorgt.