Prei Gele dikke van Poitou - Vilmorin

De Jaune Gros du Poitou is een veel geteelde variëteit in het westen van Frankrijk. De planten hebben een vrij korte schacht en een mooie, overhangende, lichtgroene bijna blonde bladontwikkeling. Deze prei, die vrij gevoelig is voor kou, wordt gezaaid van januari tot maart voor een zomeroogst, van juni tot september.

Dit is een prei die niet vaak in tuinen voorkomt en dat is jammer, want het vruchtvlees biedt een ongeëvenaarde malsheid.

De prei of Allium porrum is een tweejarige kruidachtige plant die behoort tot de Alliaceae-familie. Oorspronkelijk afkomstig uit Centraal-Azië, was hij al bekend bij de Egyptenaren, 1500 jaar voor onze jaartelling. Zijn loof was toen lang en zeer fijn. De Romeinen waardeerden hem ook. Zijn uiterlijk leek toen op dat van zijn neef de ui, met een zeer dunne schacht en een goed gezwollen bol. We weten ook dat hij in de Middeleeuwen al overal in Europa was geïntroduceerd.

Prei heeft lange, brede, omhullende (schedevormende) blauwgroene of donkergroene bladeren die samen de schacht vormen, dat wil zeggen het witte deel dat aan een stengel doet denken. Deze schacht is het meest gewaardeerde deel. Wit van kleur, is de smaak zeer verfijnd en komt overeen met het ondergrondse deel dat geen licht heeft gekregen. Aan het einde van het tweede jaar produceert hij een bloemstengel met een bolvormige lila scherm ter grootte van een tennisbal, wat het embleem van Wales is geworden.

Deze zeer winterharde groente, waarvan sommige wintervariëteiten temperaturen onder -15°C tot zelfs -20°C verdragen, kan een groot deel van het jaar worden gezaaid (februari tot augustus). Beschouwd als een wintergroente, kan hij in bijna alle seizoenen worden geoogst. Prei is rijk aan voedingsvezels die de spijsvertering bevorderen. Hij is ook rijk aan vitamine C en B en aan zwavelhoudende verbindingen met antioxiderende eigenschappen. Net als de ui zou hij ook de reputatie hebben het cholesterolgehalte in het bloed te verlagen, naast andere voordelen.

Hij is goed voor de gezondheid, maar ook qua smaak, aangezien zijn smaak halverwege tussen die van ui en asperge ligt, wat hem een van zijn bijnamen heeft opgeleverd: 'asperge van de armen'. Het zijn voornamelijk de witte schacht en de haarwortels die worden gegeten. Hij wordt gebruikt in de bereiding van vele lokale gerechten over de hele wereld. Het is een sleutelelement van de traditionele pot-au-feu, maar je eet hem ook in soepen, quiches, koud in vinaigrettes of zelfs rauw, zeer fijn gesneden in salades, enz. De Japanners zijn er dol op: je vindt hem in vele recepten zoals sushi en sashimi of de heerlijke prei met sesam.

De oogst: pluk je prei naar behoefte. De oogst vindt meestal plaats tussen de 5 en 8 maanden na het zaaien. Trek voorzichtig aan de prei om de schacht niet te beschadigen of aan te snijden. Als je bij deze handeling moeilijkheden ondervindt, gebruik dan een kleine schep op een paar cm van de gewenste prei en hef hem voorzichtig op om hem gemakkelijker te verwijderen.

De bewaring: je kunt hem twee weken bewaren in de groentelade van je koelkast. Ze zijn bijna 3 maanden houdbaar in de vriezer. Verpak ze in zakken nadat je ze een paar minuten hebt geblancheerd, onder koud water hebt afgespoeld en zorgvuldig hebt gedroogd.

De tuiniertip: combineer prei en wortel. De wortelvlieg haat prei en de preivlieg is niet dol op wortel! Tomaten, sla en aardbeien zijn ook goede gezelschapsplanten voor prei, maar prei houdt niet van de aanwezigheid van zijn neef de ui, noch van bieten en bonen.

Om te weten of een prei water nodig heeft, hoef je alleen maar zijn loof waar te nemen: als het goed overeind staat, is alles in orde, hij heeft geen dorst. Als zijn loof slap wordt en opzij gaat hangen, heeft hij waarschijnlijk een slok water nodig.