Witte kool Pyramid F1

De Spitskool 'Pyramid' F1 is een Engels ras dat bijna het hele jaar door geoogst kan worden. Deze kool vormt prachtige spitse kolen waarvan de bladeren al op jonge leeftijd gegeten kunnen worden. Een fantastisch ras, bestand tegen doorschieten en bekroond voor zijn kwaliteiten door het prestigieuze Royal Horticultural Society. Je zaait hem van februari tot juli voor een oogst van maart tot november.

De Sluitkool of Wittekool is een zeer populaire bladgroente, het is een onmisbare in de moestuin en als we hem zo waarderen, is dat misschien net zozeer voor zijn smaak als voor de royale kolen die hij vormt.

Ondubbelzinnig Wittekool of Sluitkool genoemd (in het Latijn Brassica oleracea capitata, waarbij capitata 'hoofd' betekent), behoort deze prachtige groenteplant tot de grote familie van de Brassicaceae (voorheen Cruciferae). Oorspronkelijk uit Europa, is het een tweejarige plant die als eenjarige wordt geteeld en een min of meer gesloten kool vormt, die rond, licht afgeplat of duidelijk kegelvormig kan zijn bij de spitse rassen. De bladeren van de sluitkool zijn glad en hun kleur verschilt per ras: van zeer lichtgroen, bijna wit tot donkergroen, soms licht blauwachtig, tot rood getint met paars tot bijna zwart.

Kool, hoewel een icoon van de winter, kan bijna het hele jaar worden gezaaid en geoogst. De rassen worden over het algemeen in drie grote categorieën ingedeeld: voorjaarskolen die van eind april tot juni worden geoogst, zomer- en herfstkolen voor de periode vanaf juli en winterkolen die, samen met prei en pastinaak, helpen om te overbruggen tot de eerste voorjaarsoogsten.

Wittekool kan zowel rauw als gekookt gegeten worden, hij wordt geraspt in salade, gestoofd als bijgerecht bij vlees- en visgerechten, gevuld of in soep en zuurkool. Recepten zijn er genoeg, zowel in de traditionele als de moderne keuken.

Vanuit voedingskundig oogpunt is hij opmerkelijk: de energetische waarde is laag maar hij is zeer rijk aan vitamine C, B6 en B9 (foliumzuur), hij bevat ook veel vezels en mineralen zoals calcium.

In de moestuin is het een gemakkelijke groente om te telen, mits je aan zijn eisen voldoet: een diepe bodem, een uitstekende bemesting en regelmatig vocht. Hij staat graag op een zonnige plek en doet het over het algemeen goed in een koel en regenachtig klimaat.

NB: Dit ras draagt de aanduiding F1 voor 'hybride F1' omdat het een ras betreft dat ontstaan is uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun kwaliteiten te combineren. Zo ontstaat een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn en tegelijkertijd resistent is tegen bepaalde ziekten. Soms bekritiseerd of ten onrechte gelijkgesteld aan GGO's, zijn F1-hybride zaden interessant vanwege hun homogeniteit en weerbaarheid, maar helaas worden hun kwaliteiten niet doorgegeven aan de volgende generaties: het zal dus niet mogelijk zijn om zaad te winnen voor een latere zaai.

Oogst: deze vindt plaats wanneer de kool een mooie kool heeft gevormd en voordat de bladeren geel beginnen te worden. Je oogst met een mes, door net onder de kool door te snijden.

Bewaring: wittekool is enkele dagen houdbaar in de koelkast. Hij is ook uitstekend in te vriezen na kort blancheren in gezouten kokend water. Winterrassen kunnen ook op het land blijven staan. Tot slot maakt de bereiding van zuurkool (lactofermentatie) het mogelijk om herfstrassen met witte kolen op smaakvolle wijze te bewaren.

De tip van de tuinier: Vergeet de bloemen niet! Ook al is de moestuin in de eerste plaats een tuin bedoeld voor het kweken van kwaliteitsgroenten, het is altijd interessant om er bloemen bij te planten. Allereerst, zelfs als de schoonheid van sommige groenten zoals kool op zich al genoeg is, voor het esthetische plezier dat ze geven, maar ook om plagen te weren en kostbare bestuivers aan te trekken. Aarzel dus niet om, midden tussen de rijen of langs de rand van het bed, Gaillardia's, Afrikaantjes, Zinnia's, Cosmea's, Oost-Indische kers of mooie kruiden zoals Dille te planten. Wees echter voorzichtig met sommige planten, hoe nuttig ook, zoals Bernagie, die de neiging heeft zich rijkelijk uit te zaaien in de ruimtes die voor de teelt bedoeld zijn.