Sluitkool April

De Kool April is een voorjaars- en najaarsvariëteit die compacte kolen ontwikkelt en zeer goed bestand is tegen doorschieten. Hij is ideaal voor beperkte ruimtes zoals vierkante moestuinbakken. Je zaait hem van maart tot mei en vervolgens in juli en augustus voor een oogst van maart tot mei en van september tot oktober.

De Sluitkool of Witte kool is een zeer populaire bladgroente, een onmisbare in de moestuin. Dat we er zo dol op zijn, komt misschien net zo goed door de smaak als door de volle, royale kolen die hij vormt.

Onafhankelijk van elkaar Sluitkool of Witte kool genoemd (in het Latijn Brassica oleracea capitata, waarbij capitata "hoofd" betekent), behoort deze prachtige groenteplant tot de grote familie van de Brassicaceae (voorheen Cruciferen). Oorspronkelijk uit Europa, is het een tweejarige plant die als eenjarige wordt geteeld en een min of meer gesloten kool produceert. Deze kan rond, licht afgeplat of duidelijk kegelvormig zijn bij de spitse variëteiten. De bladeren van de Sluitkool zijn glad en hun kleur verschilt per variëteit: van heel lichtgroen, bijna wit tot donkergroen, soms licht blauwachtig, tot rood getint met paars of bijna zwart.

De Kool, hoewel een icoon van de winter, kan bijna het hele jaar door worden gezaaid en geoogst. De variëteiten worden over het algemeen in drie grote categorieën ingedeeld: Voorjaarskolen, die van eind april tot juni worden geoogst, Zomer- en Herfstkolen voor de periode vanaf juli, en Winterkolen die, samen met prei en pastinaak, helpen om te overbruggen tot de eerste voorjaarsoogsten.

Witte kool kan zowel rauw als gekookt gegeten worden. Hij wordt geraspt in salade, gestoofd als bijgerecht bij vlees- en visgerechten, gevuld of verwerkt in soep en zuurkool. De recepten zijn legio, zowel in de traditionele als de moderne keuken.

Vanuit voedingsoogpunt is hij opmerkelijk: de energetische waarde is laag, maar hij is zeer rijk aan vitamine C, B6 en B9 (foliumzuur). Hij bevat ook veel vezels en mineralen zoals calcium.

In de moestuin is het een gemakkelijke groente om te telen, mits je aan zijn eisen voldoet: een diepe, vruchtbare bodem, een uitstekende bemesting en regelmatig vocht. Hij staat graag op een zonnige plek en doet het over het algemeen goed in een koel en regenachtig klimaat.

Oogst: Deze vindt plaats wanneer de kool een mooie, volle kop heeft gevormd en voordat de buitenste bladeren geel beginnen te worden. Oogst met een mes door net onder de kool te snijden.

Bewaring: Witte kool is enkele dagen houdbaar in de koelkast. Hij is ook uitstekend in te vriezen na kort blancheren in gezouten kokend water. Wintervariëteiten kunnen ook lang op het land blijven staan. Tot slot maakt de bereiding van zuurkool (lactofermentatie) het mogelijk herfstvariëteiten met witte kolen op smaakvolle wijze te bewaren.

De tip van de tuinier: Vergeet de bloemen niet! Ook al is de moestuin vooral bedoeld om kwaliteitsgroenten te produceren, het is altijd interessant om er bloemen bij te planten. Ten eerste, ook al is de schoonheid van sommige groenten zoals kool op zich al genoeg, voor het esthetische plezier dat ze geven, maar ook om plagen op afstand te houden en kostbare bestuivers aan te trekken. Aarzel dus niet om midden tussen de rijen of langs de rand van het perceel Kokardebloemen (Gaillardia), Afrikaantjes (Tagetes), Zinnia's, Cosmea's, Oost-Indische kers of mooie kruiden zoals Dille te plaatsen. Wees echter voorzichtig met sommige planten, hoe nuttig ook, zoals Bernagie, die de neiging heeft zich rijkelijk uit te zaaien in de ruimtes die voor de groenteteelt bestemd zijn.