Citroengras uit Gabon - Cymbopogon citratus

Citroengras is een tropische, kruidachtige vaste plant die een pol vormt met lineaire bladeren die een zeer exotische citroensmaak hebben. Het is een vrij veeleisende plant die de meest aandachtige tuiniers beloont met zijn onnavolgbare aroma, onmisbaar in de Aziatische keuken.

In de keuken worden de stengels van citroengras gebruikt om veel Aziatische gerechten op smaak te brengen, met name Vietnamese gerechten zoals kip met citroengras of garnalenbouillon.

De plant heeft een vrij losse, polvormige groeiwijze en kan, onder goede omstandigheden geteeld, een hoogte van 90 cm bereiken. De bladeren zijn lineair en hebben een vrij bleekgroene kleur. De stengels zijn hol en bolvormig aan de basis. Het zijn deze stengels die worden geconsumeerd, bij voorkeur jong en vers, fijngehakt.

Het is belangrijk om te weten dat dit een uitgesproken vorstgevoelige plant is, die veel warmte en water nodig heeft. De teelt in vollegrond is daarom voorbehouden aan bijzonder milde klimaten, rijke en goed gedraineerde grond en... aan wat meer ervaren tuiniers! Wanneer ze in een kas wordt geteeld, moet ze in de winter worden beschermd als de kas niet verwarmd is, omdat ze temperaturen onder de 10°C slecht verdraagt. Aangezien ze ook niet goed tegen wintervocht kan (ja, een citroengrasplant moet je verdienen!), raden we je ten zeerste aan om haar in een pot te kweken (met een minimale diameter van 30 cm) die je op een lichte plek kunt beschutten zodra de eerste vorst zich aandient.

Citroengras wordt soms verward met citroenverbena of citroenmelisse, twee andere aromatische planten met een citroengeur die toch duidelijk verschillend zijn.

Oogst: de oogst vindt plaats van mei tot oktober, naar behoefte.

Bewaring: Citroengras is enkele dagen houdbaar in de koelkast of enkele maanden door drogen of invriezen. Om echter optimaal van de volledige geur te kunnen genieten, is het beter om het vers te consumeren.

De tip van de tuinman: Om watergeven te beperken, raden we je aan om vanaf eind mei de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met dode bladeren. Deze bescherming houdt de grond vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.