Spaanse zuring BIO - Rumex scutatus (jonge planten)

De Ronde veldzuring, ook wel Schildzuring genoemd, is een plant van bergachtige herkomst die perfect in de moestuin thuishoort. Het is een winterharde soort met een meer uitgespreide dan opgaande groeiwijze. Ze wordt gewaardeerd om haar mild pittige smaak, die zowel zurig als licht bitter is. Haar bladeren kunnen gekookt gegeten worden, als groente, of om vis te begeleiden en sauzen en soepen te aromatiseren. Ze kunnen ook rauw gegeten worden, met mate, bijvoorbeeld in gemengde salades. Ze is bijzonder geschikt voor rotstuinen en bergachtige tuinen, en doet het ook goed in beplanting op muurtjes. Plant haar in het voorjaar of najaar en oogst naar behoefte, van maart tot november.

Plant afkomstig uit gecertificeerde biologische landbouw (AB).

De Ronde veldzuring, in het Latijn Rumex scutatus, is afkomstig uit Europa en Azië en groeit in Frankrijk in rotspartijen en steenhellingen van het subalpiene gebied, in de zon of halfschaduw. Dit aromatisch kruid behoort tot de Duizendknoopfamilie (Polygonaceae) en gedijt in elke goed doorlatende grond die niet te droog is, zelfs kalkhoudend. Je herkent haar aan de grondstandige bladeren in de vorm van schildjes of schoppenaas, even breed als lang, met een lichtgroene tot blauwgroene kleur. Het loof blijft min of meer in de winter staan, afhankelijk van het klimaat. Deze rhizomateuze plant ontwikkelt zich eerst in rozetten, vertakt zich vervolgens aan de basis in eerder kruipende, soepele stengels die uiteindelijk rechtop gaan staan in pollen. Uiteindelijk wordt de ronde veldzuring ongeveer 30-40 cm hoog en 50-60 cm breed. Ze bloeit in de zomer, in de vorm van groengele bloemtrossen. Deze maken plaats voor kleine, oneetbare, afgeplatte vruchtjes, groen en roze van kleur.

De bladeren van veldzuring zijn geliefd in de keuken, je bereidt ze zoals spinazie. Rijk aan vitamine C en vezels, begeleiden ze vlees en vis (vooral zalm), soepen of omeletten. Kook de bladeren in een roestvrijstalen pan vanwege hun zuurte. De jonge, tere blaadjes kunnen rauw gegeten worden, in salade. Ze zijn nogal moeilijk verteerbaar vanwege hun hoge gehalte aan oxaalzuur, voeg ze daarom in kleine hoeveelheden toe.

De ronde veldzuring wordt gekweekt in vollegrond of in pot, in elke goed gedraineerde grond. Ze is zeer winterhard en blijft meerdere jaren op zijn plek staan.

De oogst: Pluk naar behoefte, in het jeugdstadium of volgroeid, van het voorjaar tot de vorst. De oogst gebeurt blad voor blad, met de hand of met een mes. Als je de oogst in de winter wilt verlengen, bescherm de planten dan met tunnels of koude bakken in koude streken. Veldzuring is een vaste plant die meerdere jaren op dezelfde plek kan blijven staan.

De bewaring: de bladeren van veldzuring kunnen het best direct na de oogst geconsumeerd worden omdat ze slecht bewaren. Na het koken kunnen ze echter uitstekend ingevroren worden.