Witte ui - Allium cepa (pootgoed)

De witte ui produceert een ronde bol met een milde smaak, bekroond met donkergroen loof. Plant de plantuitjes van februari tot april (of in het najaar voor zachte klimaten). De witte ui wordt vanaf mei geoogst, vóór volledige rijpheid. Consumeer zowel de bollen als het loof.

De ui is een kruidachtige plant die een enkele bol produceert met daarop holle, cilindrische stengels. Hij behoort tot de familie van de Liliaceae, net als knoflook, sjalot en bieslook. De ui wordt voornamelijk geteeld voor zijn bol en soms voor zijn stengels, die op dezelfde manier als bieslook worden geconsumeerd.

Op basis van de kleur van de bol onderscheiden we 3 groepen uien:

-          de witte uien, vroege uien, geconsumeerd in bijvoorbeeld groentemixen of ingelegd in azijn, 

-          de gele uien, bewaaruien, vaak gekookt geconsumeerd (soepen, uientaarten, gecompoteerd als begeleiding bij kaas of vleeswaren), 

-          de rode uien, eerder rauw geconsumeerd in salades.

Er bestaan ook roze uien, minder frequent, zoals de roze ui van Roscoff.

Rijk aan vitamines A, B, C en mineralen, is de ui vaak beter verteerbaar wanneer gekookt en krijgt hij een zoetere smaak. Om te voorkomen dat u moet huilen bij het snijden van een ui, kunt u hem schillen onder de kraan, in een teil met water of uw zwembril opzetten!

Historisch gezien is de ui afkomstig uit Centraal-Azië waar hij al meer dan 6.000 jaar wordt geconsumeerd. Zijn aanwezigheid is ook aangetoond in de graven van de farao's als voedselvoorziening. Zijn therapeutische en culinaire eigenschappen werden daar al erkend. De Romeinen introduceerden veel later de ui in heel West-Europa. Laten we ook vermelden dat het Christoffel Columbus was die hem tijdens zijn tweede reis naar Amerika bracht.

De oogst: De witte uien worden in het voorjaar geoogst wanneer het loof nog groen is. De gekleurde uien (gele en rode) worden in de zomer geoogst wanneer de stengels volledig zijn uitgedroogd en op de bodem liggen. Trek ze voorzichtig uit de grond en laat ze twee tot drie dagen op de grond in de zon drogen. Verwijder overtollige gedroogde aarde door ze licht te wrijven.

De bewaring: De uien kunnen onder goede omstandigheden meerdere maanden worden bewaard. Als de staat van de stengels het toelaat, kunt u een vlecht maken en de verkregen bossen ophangen. Zo niet, snijd dan het loof af en bewaar de uien op een donkere, koele, droge en geventileerde plaats. Controleer vooraf of ze geen beschadigingen hebben opgelopen om bederf te voorkomen dat de hele oogst zou kunnen besmetten.

Het tuinierstipje: wissel rijen uien en wortels af om de wortelvlieg en de uienvlieg op afstand te houden. Bovendien houdt de ui van het gezelschap van bieten, aardbeien en sla.