Vleestomaat Beefmaster F1

De Tomaat met extreem grote vruchten Beefmaster F1 is een vleestomaat, wat betekent dat ze een dichte, stevige vruchtvlees heeft zonder veel sap of zaden, wat doet denken aan een plak biefstuk. Deze variëteit produceert zeer grote vruchten van 500 gram en meer, die dieprood, rond en afgeplat zijn met diepe ribbels.
Deze Beefmaster heeft een zeer zoete en aromatische smaak en is ideaal voor alle sobereidingen zoals sauzen, coulis of zelfs salades. Ze is ook perfect om te vullen omdat ze haar vorm goed houdt dankzij het lage watergehalte.
Ze biedt een uitstekende opbrengst en is gemakkelijk te onderhouden, zelfs voor de beginnende tuinier. Ze is resistent tegen de meeste tomatenziektes zoals fusarium en verticillium. Denk eraan om deze prachtige, onbepaald groeiende variëteit te steunen of te leiden en aanbinden vanaf het uitplanten in de vollegrond, aangezien de planten een hoogte van 2 meter kunnen bereiken.
Zaai van februari tot mei voor een oogst die zich uitstrekt van juli tot oktober.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende variëteiten werden al geteeld door de Inca's, lang voordat de Conquistadores arriveerden. De enorme variëteitenrijkdom van deze nachtschade blijft altijd verbazen. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in alle kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame blauwe variëteiten), in alle vormen en maten. Oude variëteiten zijn onbepaald groeiende planten en kunnen twee jaar leven. Recentere variëteiten hebben een zogenaamde bepaalde groei en stoppen met groeien in de struikfase, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.

De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons zijn gekomen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde echter aanzienlijk langer voordat ze onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd ze gekweekt om haar esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat ze giftig was vanwege haar gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Ze werd pas een vaste gast aan onze tafels vanaf het begin van de 20e eeuw.

De tomatenplant is een vaste, kruidachtige plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. Ze verhout na verloop van tijd en produceert onopvallende, kleine gele bloemen die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.

We moeten toegeven dat haar vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Ze heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat ze een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. En hoe langer de tomaat kookt, hoe meer daarvan beschikbaar komt. Ze onderscheidt zich ook door haar rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

Tegenwoordig hoeven haar smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen welk gebruik hij ervan wil maken om zich een weg te banen door alle bestaande variëteiten. Is het voor salades, sauzen, om ter plaatse rauw te eten, om te koken, enz. Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord zal uiteraard afhangen van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Maak je geen zorgen, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een geschikte tomaat! En hoewel de tomaat inderdaad veel zon en warmte nodig heeft, heeft ze niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden om haar in een pot op je balkon te kweken, waar je beter kunt kiezen voor kleine vruchtvariëteiten. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De oogst: afhankelijk van de variëteit, van vroeg tot laat, kan er 50 tot 100 dagen zitten tussen de datum van uitplanten en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid te kunnen zeggen of een tomaat haar volledige rijpheid heeft bereikt. De pluk vindt plaats wanneer ze, op z'n minst, volledig de kleur heeft gekregen waarmee ze werd aangekondigd en wanneer haar textuur, terwijl ze stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan.

De bewaring: tomaten bewaren minder lang naarmate hun watergehalte hoger is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op kamertemperatuur. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfijt, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confijten omdat het zo eenvoudig en smaakvol is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en eet ze meteen op, of bewaar ze in een glazen pot en overgiet met olijfolie.

De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenvariëteiten te telen om het risico op een volledig mislukte oogst te minimaliseren, die verband zou kunnen houden met een weersomstandigheid of een specifieke ziekte.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - wat geen ziekte is maar een calciumtekort - besproei je je planten met een calciumrijke gier van smeerwortel.
Bij het uitplanten, aarzel niet om de plant tot aan de eerste bladeren in te graven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie vruchtoogst.
De winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.