Eeuwig moes Daubenton (jonge planten)

De eeuwig moes Daubenton, in het Latijn Brassica oleracea var. ramosa "Daubenton", is een vaste kool die geen krop vormt en zeer zelden bloeit. Hij wordt geteeld voor zijn jonge scheuten waarvan de smaak op broccoli lijkt. Ze kunnen rauw of gekookt gegeten worden en zijn op veel manieren te bereiden. Winterhard en weinig gevoelig voor het koolwitje en de aardvlo, is deze kool ideaal voor permacultuur en blijft hij jarenlang staan. Even mooi als smakelijk, de Daubenton-kool is een vergeten groente die een comeback maakt in de moestuin, maar ook in de borders. Hij is gemakkelijk te telen in elke rijke, diepe grond, zelfs zeer kleiige, die in de zomer niet uitdroogt.

Net als andere koolsoorten behoort eeuwig moes tot de familie van de Brassicaceae (voorheen Cruciferae). Hij ontwikkelt in de loop der tijd een bossige groeiwijze, waarbij de plant ongeveer 90 cm in alle richtingen bereikt. Het is een vaste, kruidachtige plant, bestand tegen vorst en wintergroen. Zijn levensduur bedraagt ongeveer 5 tot 7 jaar. Eeuwig moes vormt geen krop, maar maakt zijscheuten. Deze jonge scheuten hebben een smaak die op broccoli lijkt en kunnen rauw of gekookt gegeten worden. Ze zijn op veel manieren te bereiden: in gratin, in soepen, in saus, in roerbakgerechten, in stoofschotels of in salades. In de moestuin plant u eeuwig moes bij voorkeur in de buurt van munt of sla en houdt u hem uit de buurt van lookachtigen en andere koolsoorten. Een opmerkelijk voordeel: hij is weinig gevoelig voor het koolwitje en de aardvlo.

De stengels van deze kool vertakken zich gemakkelijk in de bladoksels, waardoor de plant in de loop der tijd een mooie massa blauwgroene, gekroesde bladeren vormt. De basis van de stengels wordt met de jaren houtig en hard. Dit Daubenton-ras heeft het voordeel dat het niet bloeit, waardoor het meerdere jaren kan leven. De wilde vorm Brassica oleracea ramosa, die in zijn tweede jaar bloeit, is namelijk een tweejarige plant die sterft nadat hij zaad heeft geproduceerd.

De oogst: vanaf het 2^e jaar plukt u de scheuten die op de stengels groeien naar behoefte, van september tot mei. In het voorjaar zijn de bladeren echter het meest mals. Oogst regelmatig om een compacte groeiwijze en de aanmaak van nieuwe bladeren te bevorderen.

De bewaring: consumeer de bladeren kort na de oogst. U kunt ze desondanks enkele dagen in de koelkast bewaren.

De tip van de tuinman: om watergeven te beperken, adviseren wij u de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen bladeren. Deze bescherming houdt de grond vochtig, voorziet de plant van stikstof tijdens het verteren en beperkt het onkruid wieden.