Aardappel Ratte
Aardappel Ratte
Solanum tuberosum Ratte
Aardappel
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Ratte aardappel is een halfvroege, vastkokende aardappel. Hoewel de opbrengst niet de hoogste is, heeft hij een fijne structuur en een uitstekende smaak. De langwerpige knollen hebben een fijne, smaakvolle vruchtvlees. Ze zijn ideaal om te koken of te stomen, maar ook heerlijk om te smoren of te roosteren. Plant de pootaardappelen van half maart tot mei, afhankelijk van het weer, en oogst ongeveer 110 dagen na het planten.
De aardappel is een onmisbare groente in zowel de moestuin als op het bord. Het is een vaste plant die als eenjarige wordt geteeld en die knollen ontwikkelt als reserveorganen aan de wortelstokken. Op een paar rassen na, zoals de Belle de Fontenay, produceren de planten in de zomer kleine bloemen. Elke plant levert meerdere aardappelen op, die maandenlang bewaard kunnen worden en op talloze manieren bereid kunnen worden. De aardappel behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), net als aubergines en tomaten. Oorspronkelijk geteeld in het Andesgebergte, werd hij in de 16e eeuw naar Europa gebracht. Pas rond 1750 kreeg hij echt voet aan de grond in Frankrijk, dankzij Parmentier.
Er bestaan zeer veel rassen. De knollen, die min of meer langwerpig van vorm zijn, hebben meestal geel vruchtvlees, soms rood, roze of paars. Aardappelen bevatten weinig calorieën en zijn rijk aan koolhydraten, ijzer en kalium.
We onderscheiden 3 categorieën aardappelen, op basis van het vruchtvlees:
- Vastkokende rassen blijven goed heel tijdens het koken. Deze langwerpige aardappelen hebben een fijne, smaakvolle structuur. Ze zijn ideaal om te koken of te stomen en ook heerlijk om te smoren of te roosteren.
- Kruimige rassen zijn rijk aan zetmeel en vallen makkelijk uit elkaar. Deze vrij grote aardappelen zijn perfect voor puree of soep. Ze zijn ook geschikt voor heel knapperige friet, omdat ze de neiging hebben minder olie op te nemen tijdens het frituren.
- Rassen met een bloemige structuur hebben een smeuïg vruchtvlees dat toch goed heel blijft tijdens het koken. Ze zijn op veel manieren te gebruiken: om te roosteren, te smoren of om in de oven te bereiden.
De oogst: afhankelijk van het ras en de vroegheid, worden aardappelen geoogst van mei tot oktober. Rooi de planten voorzichtig met een spitvork om de knollen niet te beschadigen. Laat de aardappelen een dag in de zon drogen.
Bewaaraardappelen worden bij volledige rijpheid geoogst, wanneer het loof geel wordt en verdort. Vroege rassen worden 80 tot 90 dagen na het planten geoogst, halfvroege rassen na ongeveer 110 dagen, half-late rassen na ongeveer 120 dagen en late rassen na 120 tot meer dan 150 dagen.
Primeuraardappelen, met een zeer dunne schil en een smaakvol vruchtvlees, worden voor de volledige rijpheid geoogst, 70 dagen na het planten. Rooi ze vlak na de bloei, rond mei-juni.
De bewaring: verwijder eerst de beschadigde knollen. Bewaar aardappelen vervolgens op een koele, droge en donkere plek. In het licht worden knollen namelijk groen en produceren ze een giftige stof: solanine. Primeuraardappelen moeten snel worden geconsumeerd. Bewaaraardappelen kunnen enkele maanden worden opgeslagen. De bewaartijd varieert met de vroegheid: late rassen bewaren het langst.
De tip van de tuinman: Teel aardappelen aan het begin van je vruchtwisseling, omdat de aardappel vaak wordt gezien als een reinigend gewas. Het aanaarden en de ontwikkeling van de wortels zorgen namelijk voor een schone en losse bodem na de oogst. Daarnaast gedijt de aardappel goed in de buurt van peulvruchten (bonen, tuinbonen, erwten).
Let op: Pootaardappelen zijn bedoeld om in de grond geplant, geteeld en vervolgens geconsumeerd te worden. Afhankelijk van het ras kunnen ze behandeld zijn met Thiabendazool (conserveermiddel) en Imazalil (antischimmelmiddel). Consumeer ze daarom niet in rauwe staat.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Aanplant en verzorging
Beplanting: Aardappelen hebben een lichte, diepe en rijke bodem nodig. Kies een zonnige standplaats. Breng in het voorgaande najaar goed verteerde compost aan, door deze 5 cm diep in te werken, nadat je de grond goed hebt losgemaakt. De aanplant vindt onder beschutting plaats in februari-maart voor vroege rassen. Voor de andere rassen plant je ze van half maart tot mei, afhankelijk van het klimaat. Wacht tot de grond minstens 10°C is. De bloei van de sering is vaak een goed richtpunt om te beginnen met planten. Zet meerdere rassen in je moestuin voor meer afwisseling!
Maak de grond diep los en vorm rijen van 10 cm diep, met 70 cm tussenruimte. Leg de knollen, met de kiem omhoog, om de 40 cm (of 30 cm voor vroege aardappelen). Bedek met fijne aarde. Als de planten 15 cm hoog zijn, aanaarden door fijne aarde tegen de stengels aan te brengen, tot een hoogte van 20 cm. Het aanaarden bevordert de knolvorming en de waterafvoer. Je kunt ze een maand later opnieuw aanaarden. Mulch aan de voet van de planten, bij voorkeur met dunne, opeenvolgende lagen gemaaid gras gemengd met afgevallen blad. Deze bescherming houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.
De teelt van aardappelen vereist geen besproeien, behalve bij extreme hitte. Besproei in dat geval alleen de voet zonder het loof nat te maken, om schimmelziekten te voorkomen.
Ziekten en plagen: De aardappel is, net als de tomaat, gevoelig voor de valse meeldauw. Dit is een schimmelziekte veroorzaakt door de schimmel Phytophthora infestans. Valse meeldauw ontwikkelt zich bij warm en vochtig weer. Er verschijnen kleine vlekken, wit aan de onderkant van het blad en bruin aan de bovenkant. Preventief zijn hier enkele tips om het risico op valse meeldauw te beperken:
-
teel niet op aangrenzende rijen meerdere planten uit de nachtschadefamilie: aardappelen, tomaten, aubergines, paprika's, pepers... omdat ze gevoelig zijn voor dezelfde ziekten
-
wat vruchtwisseling betreft: wacht 4 jaar voordat je op dezelfde plek weer een plant uit de nachtschadefamilie teelt
-
houd voldoende afstand tussen de planten, zowel in de rij als tussen de rijen, om de luchtcirculatie te bevorderen en een snelle verspreiding van ziekten te voorkomen
-
als je moet besproeien, maak dan het loof niet nat
-
spuit met bordelese pap of preparaten zoals heermoes-afkooksel of knoflookgier
De oogst kan ook worden aangetast door de coloradokever, een insect uit de orde van de kevers. Je herkent hem aan zijn gele kop en zijn lichaam met gele en zwarte strepen. De beste oplossing, hoewel wat tijdrovend, is om ze te verwijderen zodra ze verschijnen. Preventief kun je blauw lijnzaad tussen je aardappelrijen zaaien. Zaai van april tot juni breedwerpig in ondiepe geulen. Naast zijn afwerende werking tegen coloradokevers, fleurt de lijn je moestuin op met zijn mooie kleine blauwe bloemetjes. Je kunt ook erwten tussen je aardappelrijen zetten.
Andere plantmethodes: De hierboven beschreven plantmethode is de meest gebruikelijke. Er bestaan andere methoden, zoals planten onder mulch en planten in een toren.
Planten onder mulch bestaat uit het leggen van de knollen op de grond en ze te bedekken met een laag mulch. Deze bescherming wordt aangevuld naarmate de plant groeit, omdat de knollen altijd beschermd moeten zijn tegen het licht.
Planten in een toren of zak is handig voor kleine ruimtes, maar vereist regelmatig water geven. De toren kan worden gebouwd van diverse materialen (hout, gaas, zak, banden...). De knollen worden op een laag potgrond of compost gelegd. Zodra de plant omhoog groeit, wordt hij bedekt met potgrond, waarbij alleen de bovenste bladeren zichtbaar blijven, en zo verder tot de top van de toren. Hierdoor kunnen de knollen zich over de hele hoogte van de container vormen. De oogst vindt plaats wanneer het loof is verdord.
Teelt
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).