Pommes de terre Agria en plants 1Kg - Solanum tuberosum
Pommes de terre Agria en plants 1Kg - Solanum tuberosum
Aardappel Agria
Solanum tuberosum Agria
Aardappel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
Aardappel 'Agria' is een middentijds rijpend, zeer productief ras dat grote, gele knollen geeft met een kruimige, diepgele vruchtvlees. Deze winterharde aardappel is weinig gevoelig voor valse meeldauw, bewaart lang en doet het uitstekend onder moeilijke voorjaarsomstandigheden. Ideaal voor de bereiding van friet, gratin dauphinois, uit de oven, soufflé-aardappelen, in soepen of voor puree. Plant de knollen van eind maart tot half april, afhankelijk van het klimaat, en oogst 110 tot 130 dagen later, van begin juni tot eind augustus.
De aardappel is een onmisbare wortelgroente geworden, zowel in de moestuin als op het bord. Het is een vaste plant die als eenjarige wordt geteeld en knollen ontwikkelt als reserveorganen op zijn wortelstokken. Op een paar rassen na, zoals de Belle de Fontenay, produceren de planten in de zomer kleine bloemen. Elke plant zal meerdere aardappelen produceren, die maandenlang bewaard kunnen worden en op talloze manieren bereid. De aardappel behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), net als aubergines en tomaten. Oorspronkelijk geteeld in het Andesgebergte, werd hij in de 16e eeuw naar Europa gebracht. Pas rond 1750 kreeg hij een sterke ontwikkeling in Frankrijk, dankzij Parmentier.
Er bestaan zeer veel rassen. De knollen, met een min of meer langwerpige vorm, hebben meestal geel vruchtvlees, soms rood, roze of paars. De aardappel is weinig calorierijk en rijk aan koolhydraten, ijzer en kalium.
We onderscheiden 3 categorieën aardappelen, op basis van het type vruchtvlees:
- Rassen met vast vruchtvlees houden goed hun vorm tijdens het koken. Deze eerder langwerpige aardappelen hebben een fijne en smaakvolle vruchtvlees. Ze zijn ideaal voor koken of stomen en zijn ook heerlijk gestoofd of gebakken.
- Rassen met kruimig vruchtvlees zijn rijk aan zetmeel en pletten gemakkelijk. Deze vrij grote aardappelen zijn perfect voor puree of soepen. Ze zorgen ook voor erg knapperige friet omdat ze de neiging hebben minder olie op te nemen tijdens het frituren.
- Rassen met bloemig vruchtvlees hebben een smeltend vruchtvlees maar behouden toch goed hun vorm tijdens het koken. Ze zijn op veel manieren te gebruiken: gebakken, gestoofd of voor bereidingen in de oven.
De oogst: afhankelijk van de rassen en hun vroegrijpheid, worden aardappelen geoogst van mei tot oktober. Trek de planten voorzichtig met een riek uit om de knollen niet te beschadigen. Laat de aardappelen een dag in de zon drogen.
Bewaaraardappelen worden bij volle rijpheid geoogst, wanneer het loof vergeelt en verdort. Vroege rassen worden 80 tot 90 dagen na het planten geoogst, halfvroege rond de 110 dagen, half-late rond 120 dagen en late rassen van 120 tot meer dan 150 dagen.
Primeuraardappelen daarentegen, met een zeer dunne schil en smaakvol vruchtvlees, worden voor de volledige rijpheid geoogst, 70 dagen na het planten. Trek ze uit vlak na de bloei, rond mei-juni.
De bewaring: na het verwijderen van beschadigde knollen, bewaar je de aardappelen op een koele, droge en donkere plaats. In aanwezigheid van licht worden de knollen namelijk groen en produceren ze een giftige stof, solanine. Rassen die als primeur worden geoogst, moeten snel worden geconsumeerd. Bewaaraardappelen kunnen maandenlang worden opgeslagen. De bewaartijd varieert afhankelijk van hun vroegrijpheid: late rassen bewaren het langst.
De tuintip: Teel aardappelen aan het begin van je vruchtwisseling, omdat de aardappel vaak wordt beschouwd als een reinigend gewas. Het aanaarden en de ontwikkeling van de wortels laten namelijk na de oogst een schone en losse grond achter. Daarnaast waardeert de aardappel de nabijheid van peulvruchten (bonen, tuinbonen, erwten).
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Aanplant en verzorging
Beplanting: Aardappelen hebben een lichte, diepe en voedselrijke bodem nodig. Kies een zonnige standplaats. Breng in het voorgaande najaar goed verteerde compost aan, door de bovenste 5 cm grond te bewerken met een handklauw, nadat je de grond goed hebt losgemaakt. De aanplant vindt plaats onder beschutting in februari-maart voor vroege rassen. Voor de andere rassen plant je ze van half maart tot mei, afhankelijk van het klimaat. Wacht tot de grond minstens 10°C is. De bloei van de sering is vaak een goed richtpunt om te beginnen met planten. Zet meerdere rassen in je moestuin voor meer afwisseling!
Maak de grond diep los en vorm voren van 10 cm diep, met 70 cm tussenruimte. Leg de knollen met de kiem naar boven, om de 40 cm (of 30 cm voor vroege aardappelen). Bedek met fijne aarde. Wanneer de planten 15 cm hoog zijn, ga je aanaarden door fijne aarde tegen de stengels aan te brengen, tot een hoogte van 20 cm. Het aanaarden bevordert de knolvorming en de afwatering. Je kunt ze een maand later opnieuw aanaarden. Mulch aan de voet van de planten, bij voorkeur met dunne, opeenvolgende lagen gemaaid gras gemengd met afgevallen blad. Deze bescherming houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.
De teelt van aardappelen vereist geen besproeien, behalve bij extreme hitte. In dat geval geef je water aan de voet zonder het loof nat te maken, om schimmelziekten te voorkomen.
Ziekten en plagen: De aardappel is, net als de tomaat, gevoelig voor de valse meeldauw. Dit is een schimmelziekte veroorzaakt door de schimmel Phytophthora infestans. Valse meeldauw ontwikkelt zich bij warm en vochtig weer. Er verschijnen kleine vlekken, wit aan de onderkant van het blad en bruin aan de bovenkant. Preventief zijn hier enkele tips om het risico op valse meeldauw te beperken:
-
teel niet op aangrenzende rijen meerdere planten uit de nachtschadefamilie: aardappelen, tomaten, aubergines, paprika's, pepers... omdat ze gevoelig zijn voor dezelfde ziekten
-
wat vruchtwisseling betreft: wacht 4 jaar voordat je op dezelfde plek weer een plant uit de nachtschadefamilie teelt
-
houd voldoende afstand tussen de planten, zowel in de rij als tussen de rijen, om de luchtcirculatie te bevorderen en een snelle verspreiding van ziekten te voorkomen
-
als je water moet geven, maak dan het loof niet nat
-
spuit met Bordeaux-mengsel of preparaten zoals heermoes-afkooksel of knoflookgier
De oogst kan ook worden aangetast door de coloradokever, een insect uit de orde van de kevers. Je herkent hem aan zijn gele kop en zijn lichaam met gele en zwarte strepen. De beste oplossing, hoewel wat tijdrovend, is om ze te verwijderen zodra ze verschijnen. Preventief kun je blauw lijnzaad zaaien tussen je aardappelrijen. Zaai breedwerpig van april tot juni in ondiepe voren. Naast zijn afwerende werking tegen coloradokevers fleurt de lijn je moestuin op met zijn mooie kleine blauwe bloemetjes. Je kunt ook erwten tussen je aardappelrijen zetten.
Andere plantmethodes: De hierboven beschreven plantmethode is de meest gebruikelijke. Er bestaan andere methodes, zoals planten onder mulch en planten in een toren.
Planten onder mulch houdt in dat je de knollen op de grond legt en ze bedekt met een laag mulch. Deze bescherming wordt aangevuld naarmate de plant groeit, omdat de knollen altijd beschermd moeten zijn tegen het licht.
Planten in een toren of zak is handig voor kleine ruimtes maar vereist regelmatig water geven. De toren kan worden gebouwd van diverse materialen (hout, draadgaas, zak, banden...). De knollen worden op een laag potgrond of compost gelegd. Zodra de plant omhoog groeit, wordt hij bedekt met potgrond, waarbij alleen de bovenste bladeren nog zichtbaar zijn, en zo verder tot de top van de toren. Hierdoor kunnen de knollen zich over de hele hoogte van de container vormen. De oogst vindt plaats wanneer het loof is verdord.
Teelt
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).