Tafeldruif Vittoria

De druivenplant of Vitis vinifera 'Vittoria' (Victoria) is een witte tafeldruif die ontstaan is uit een kruising tussen de 'Cardinal' en de 'Dattier de Beyrouth'. Deze variëteit is interessant vanwege zijn groeikracht, productiviteit en zijn grote, knapperige en sappige druiven met een zoete, zachte smaak. Hij produceert royale trossen die in de zuidelijke streken al begin september rijp zijn.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild. De introductie in Frankrijk, voor de teelt, gebeurde door de Romeinen. Er zijn vele hybriden ontstaan om kleuren, smaken en toepassingen te variëren. De druivenplant 'Victoria' is een Roemeense creatie van Victoria Lepadatu en Gheorghe Condei van het onderzoeksinstituut voor tuinbouw in Dragasani, daterend uit 1964. Hij wordt in veel landen geteeld (Roemenië, Italië, Oostenrijk, Griekenland, Bulgarije, etc.) maar zeer weinig in Frankrijk. De 'Victoria' staat op de officiële EU-lijst van tafeldruivenrassen die in de Europese Unie leverbaar zijn.

Dit is een klimmende, rankende struik met een goede groeikracht. De Victoria-druif bereikt gemakkelijk een hoogte of breedte van 4-5 m als hij niet gesnoeid wordt. De uiteindelijke vorm hangt af van de toegepaste snoei. Het is een zonminnende, zuinige, winterharde en weinig eisende plant die zelfs de voorkeur geeft aan grond die zowel klei- als steenachtig is, met een kalkhoudende neiging, zelfs als die in de zomer droog is. De lange stengels hechten zichzelf met grote, groene en slingerende ranken vast aan hun steun (leiwand, rek, enz.). Het blad is ingesneden aan de rand, heeft een diepgroene kleur in de zomer en wordt geel en bruin in het najaar. De bloei vindt plaats in mei, vroeger of later afhankelijk van het jaar en de streek, met heel kleine groenachtige, nectarrijke bloempjes in piramidale en cilindrische trossen van 10-12 cm lang. De trossen van 'Vittoria' zien er mooi uit, ze zijn vrij groot, soepel, kegelvormig, hoog vertakt en min of meer compact. De druiven zijn langwerpig, onregelmatig van grootte, middelgroot tot groot, met een dikke, licht bedauwde schil. De kleur is groen tot geelgroen, of zelfs ambergeel in de volle zon bij volledige rijpheid. Het vruchtvlees is knapperig, sappig, met een zoete, zachte smaak en enkele pitten. De trossen verdragen transport, koelbewaring en manipulatie goed.

De 'Victoria'-druif wordt als tafeldruif gegeten, als dessert, in taarten of als vruchtensap. U kunt deze druivenplant ook gebruiken voor de versiering van een prieel, pergola of hem zorgvuldig leiden en aanbinden langs stevige ijzerdraden tegen een zonnige muur. In februari-maart snoeit u deze druif min of meer kort terug (op 2-3 ogen). Hij heeft een hekel aan wind, maar is bestand tegen koude winters (-15°C) en zomerse hitte. Het blad is enigszins gevoelig voor echte meeldauw en grauwe schimmel (Botrytis).