Tafeldruif Dattier de Beyrouth

De Dadel van Beiroet-druif is een krachtige variëteit. Hij produceert vrij grote trossen van 20 tot 25 cm lang, die kegelvormig en vrij los zijn. De bessen zijn zeer groot, ellipsvormig, met een dikke, amberkleurige schil. Het vruchtvlees is vlezig en zoet. De oogst vindt plaats eind september. De Dadel van Beiroet-druif is gevoelig voor valse meeldauw. Hij past zich beter aan in warme streken.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild. De introductie in Frankrijk, voor de teelt, gebeurde door de Romeinen. Er zijn vele hybriden ontstaan om kleuren, smaken en toepassingen te variëren. De Dadel van Beiroet-druif is een natuurlijke oorsprongsvariëteit, vermeerderd in de streek van Cavaillon, in de Vaucluse. Hij komt voor in vele landen met een warm klimaat. Hij heeft gediend als ouder voor nieuwe variëteiten zoals de druivensoort Danuta.

Als krachtige, slingerende struik kan de Dadel van Beiroet-druif tot 5 m hoog worden. De uiteindelijke vorm hangt af van de toegepaste snoei. De aard van de bodem maakt hem niet uit; weinig veeleisend als hij is, geeft de druif zelfs de voorkeur aan droge, stenige grond. Zijn half-opgaande tot horizontale groeiwijze maakt het noodzakelijk om hem aan te binden aan ijzerdraad. Lange snoei wordt aanbevolen. Hij houdt van zonnige standplaatsen.
Zijn ingesneden loof, diep groen in de zomer, kleurt in het najaar prachtig goudgeel.
De bloei in trossen vindt eind mei plaats, met heel kleine witroze bloempjes.
De tafeldruiven, in vrij grote trossen, rijpen eind september, afhankelijk van de streek. De bessen zijn zeer groot, ellipsvormig, met een dikke, amberkleurige schil. Het vruchtvlees is vlezig en zoet.

De druiven kunnen vers als tafelfruit worden gegeten, maar ook verwerkt worden tot jam, gelei, vruchtensap, in gebak en natuurlijk tot wijn na vergisting.