Druif Chasselas van Fontainebleau

De Chasselas doré de Fontainebleau is een toonaangevend ras in de wereld van de wijnstok. Deze tafeldruif, een van de meest gewaardeerde onder de witte druiven, kan ook worden gewijnd. Hij produceert middelgrote trossen met goudgele druiven, een dunne schil en sappig, zeer aangenaam smakend vruchtvlees. Deze zeer oude druivensoort kan zowel met kort als lang hout worden gesnoeid en is weinig gevoelig voor botrytis (grauwe schimmel) en mijten. Daarentegen is hij vatbaar voor meeldauw en houtziekten, evenals voor de druivenbladroller. Deze wijnstok gedijt in de meeste neutrale tot kalkhoudende, goed doorlatende bodems op een zonnige standplaats. Hij is goed winterhard.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild in Noord- en Midden-Amerika, Europa en Centraal- en Oost-Azië. De ondersoort sylvestris bestaat nog steeds; het is een klimmende liaan die groeit aan bosranden en in staat is grote hoogten in bomen te bereiken. De introductie in Frankrijk voor de teelt vond plaats door de Phocaeërs in Provence, rond 600 voor Christus. De huidige rassen, bij de wijnstok druivensoorten genoemd, behoren tot de ondersoort vinifera (hoewel er andere, maar zeer minderheids, gekweekte soorten bestaan). Economisch gezien overheerst de wijnstok voor wijnproductie ruimschoots die voor tafeldruiven; in Frankrijk zijn meer dan 200 toegestane druivensoorten, het resultaat van een lange selectie door de eeuwen heen.

Een zeer oud ras, deze Chasselas de Fontainebleau-wijnstok zou volgens de legende vóór 1600 door koning Hendrik IV vanuit Cahors naar Fontainebleau zijn gestuurd. In werkelijkheid zou hij volgens sommige genetische studies afkomstig zijn uit Zwitserland, of misschien Bourgondië. Het is een krachtige, klimmende, houtige struik. De Chasselas doré de Fontainebleau is een klimplant die gemakkelijk 5 meter hoogte of breedte bereikt als hij niet wordt gesnoeid. De uiteindelijke vorm hangt af van de toegepaste snoeiwijze. Als sarmentose plant met zeer lange ranken bij dit ras, moet hij toch aan zijn steun worden vastgemaakt om hem te helpen zich vast te houden en omhoog te klimmen: trellis, hekwerk, prieel, pergola... Het is ook een zuinige, weinig veeleisende zonplant, die zelfs de voorkeur geeft aan een zowel kleiige als steenachtige, kalkhoudende grond, maar gevoelig kan zijn voor langdurige droogte. De bladeren zijn roodachtig bij het uitlopen in het voorjaar en krijgen dan een bijna vijfhoekige vorm met 5 weinig ingesneden lobben. De bloei vindt plaats in mei-juni, afhankelijk van het jaar en de regio, met heel kleine groenachtige bloempjes verenigd in middelgrote, kegelvormige trossen. Deze geven goudgele bessen, eveneens middelgroot, die rijp zijn in augustus en september, afhankelijk van de regio. Deze bessen met een dunne schil hebben sappig en smaakvol vruchtvlees. Op te merken valt dat de trossen vatbaar kunnen zijn voor millerandage, wat betekent dat sommige bessen mislukken, terwijl andere zich onvolmaagd ontwikkelen, zowel in grootte als in rijping.
Zeer winterhard (tot -20°C, soms zelfs -25°C), groeit deze wijnstok in de volle zon, in een gewone, zelfs steenachtige grond, mits deze niet te droog is. Weinig gevoelig voor botrytis en mijten, is deze wijnstok daarentegen wel vatbaar voor meeldauw, wat dus in de gaten gehouden moet worden om indien nodig met zwavel te kunnen behandelen. Hij is ook gevoelig voor houtziekten (excoriose en eutypiose) en voor de druivenbladroller.

De druif Chasselas doré de Fontainebleau wordt als tafeldruif of sap gegeten, bijvoorbeeld in een vitaminecocktail van fruit bij het ontbijt. Voor gevarieerde smaken kunt u naast hem de verrassende wijnstok met zwarte druiven Philipp planten, met zijn merkwaardige, langwerpige, peervormige bessen. Een Kiwi arguta Issai (zelfbestuivend) stelt u ook in staat uw herfstsalades te verrijken met calcium en vitamine C.