Druif Chardonnay

De Chardonnay-druif is een vrij krachtige en zeer productieve variëteit. Hij produceert middelgrote, compacte trossen. De bessen zijn bolvormig, met een dunne schil, waardoor ze gevoelig zijn voor barsten, en worden ambergeel in de zon. De oogst vindt plaats eind september, begin oktober. De Chardonnay-druif is matig gevoelig voor ziekten. Let op voor nachtvorst tijdens de bloei.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild. De introductie in Frankrijk, voor de teelt, gebeurde door de Romeinen. Er zijn vele kruisingen ontstaan om kleuren, smaken en toepassingen te variëren. De Chardonnay-druif is een oude variëteit die veel wordt geteeld in Champagne en Bourgogne. In Chablis is het de enige geteelde druivensoort. Het is het resultaat van een kruising: Gouais x Pinot.

De Chardonnay is een krachtige, klimmende struik die tot 5 m hoog kan worden. De uiteindelijke vorm hangt af van de toegepaste snoei. De soort grond maakt niet veel uit; de plant is niet veeleisend en geeft zelfs de voorkeur aan droge, steenachtige grond. De wijnstok hecht zichzelf met zijn grote groene ranken vast aan zijn steun (gevel, leilatwerk, enz.) en houdt van zonnige standplaatsen. Het ingesneden blad is diepgroen in de zomer en kleurt prachtig goudgeel in het najaar. De bloei in trosjes vindt plaats in mei, met heel kleine wit-roze bloempjes. De druiven, in middelgrote trossen, rijpen eind september, afhankelijk van de streek. De bessen zijn bolvormig, met een dunne schil, waardoor ze gevoelig zijn voor barsten, en worden ambergeel in de zon. Chardonnay levert wijnen van grote finesse, goed in balans, krachtig, vol en met een sterk aromatisch potentieel.

De druiven zijn geschikt als tafeldruif, vers, maar ook voor jam, gelei, vruchtensap, gebak en natuurlijk voor wijn na vinificatie.