Amandelboom Lauranne (autofertiel)

De Amandelboom 'Lauranne' is een Franse, zelfbestuivende soort die dus vruchten produceert zonder dat er een andere boom in de buurt geplant hoeft te worden. Deze variëteit is ook aantrekkelijk vanwege zijn goede winterhardheid en late bloei, wat het risico op vorstschade beperkt. Makkelijk te telen, de vruchtzetting is snel en overvloedig, en regelmatig van jaar tot jaar. De noten met harde schaal zijn van goede kwaliteit en geschikt voor alle klassieke toepassingen. Sierlijk door zijn prachtige witroze bloei, is deze kleine boom goed geschikt voor mediterrane tuinen, en kan hij in een veel groter gebied geplant worden. Hij verdraagt droogte en kalkhoudende grond goed en groeit in de volle zon op goed gedraineerde grond.

De gekweekte amandelboom (Prunus dulcis, of Prunus amygdalus) behoort tot de enorme Rozenfamilie (Rosaceae), net als de meeste van onze fruitbomen uit gematigde en mediterrane streken (appelbomen, abrikozenbomen...), vele wilde planten van het platteland en talloze sierplanten (rozenstruiken, krentenbomen...). De boom is oorspronkelijk afkomstig uit de bergen van Afghanistan en Turkestan, en werd later gekweekt in Perzië (Iran). Via Klein-Azië en Griekenland bereikte hij Italië in de 3e eeuw voor Christus. We onderscheiden bomen met zoete amandelen en die met bittere amandelen, die bovendien giftig zijn.
'Lauranne' is een Franse variëteit die in 1978 werd verkregen door de INRA (Institut National de la Recherche Agronomique, tegenwoordig INRAE), door kruising van de variëteiten 'Ferragnes' (krachtig en niet zelfbestuivend) en 'Tuono' (oude Italiaanse variëteit uit Apulië, zelfbestuivend). Het resultaat is bijzonder interessant, omdat het alle kwaliteiten combineert die je van deze fruitboom mag verwachten. Deze variëteit is minder krachtig en daardoor beter geschikt voor kleine tuinen. Met een trechtervormige groeiwijze, licht overhangend, is de groei in het begin snel, maar vertraagt daarna, wat resulteert in een kleine, bladverliezende boom van 3,50 tot 4,50 meter in alle richtingen. Smal en langwerpig, de lancetvormige bladeren van 7 tot 10 cm lang hebben een mooie, helder middengroene kleur, met een enigszins glanzend bovenoppervlak. Zelfbestuivend, de boom kan dus alleen geplant worden, omdat zijn bloei vruchten zal opleveren. Deze bloei is laat, rond half maart, wat het risico op vernietiging door late vorst vermindert, aangezien het op dat stadium zeer gevoelig is (de bloem gaat kapot bij ongeveer -2°C). De enkelvoudige bloemen van ongeveer 3 cm diameter zijn wit, licht getint met roze, en wedijveren in schoonheid met sier-Rosaceae (sierappelbomen (Malus), sierprunus...). Na bestuiving ontwikkelen ze zich tot amandelen met een harde schaal, bedekt met een lichtgroene bolster en van middelgroot formaat. Ze kunnen vers gegeten worden, of meer traditioneel gedroogd, waarbij de rijpheid plaatsvindt tegen eind september en gedurende een maand. De vruchtzetting begint vanaf drie jaar en de amandelpitten kunnen gebruikt worden in de keuken, voor dragées, nougat, pralines... Ze hebben een smaak van pijnboompitten met een licht peperige toets.

De Amandelboom 'Lauranne' kan dankzij zijn winterhardheid en late bloei geplant worden buiten het klassieke mediterrane gebied, in goed doorlatende grond, in de volle zon en beschut tegen de wind. Voor een exotisch tintje, plant er een winterharde vijgenboom bij, die je heerlijke vruchten geeft die zo doen denken aan de Provence. Combineer hem met de Granaatappel 'Parfianka', die ook bestand is tegen ongeveer -15°C en je zal belonen met grote vruchten zonder al te veel pitten, en een sap dat opmerkelijk bordeauxrood van kleur is. En om je kleine zuiderse boomgaard compleet te maken, voeg een Ziziphus jujuba 'Abundance' toe, een jujubeboom met een exotisch uiterlijk die voor verrassing zal zorgen en waarvan je in het najaar de originele vruchten kunt eten.