Walnoot Fernor

De Juglans regia 'Fernor' is een interessante variëteit van de gewone walnoot vanwege zijn matige groei, zijn vrij late bloei die hem beschermt tegen vorst, en de kwaliteiten van zijn vruchtzetting. Deze mooie boom met een vrij opgaande groeiwijze produceert vrij snel (rond de leeftijd van 6-7 jaar) langwerpige, middelgrote noten met een bobbelige dop en goed gesloten kleppen, die goed te bewaren zijn. Ze beschermen zeer lichtgekleurde, zoetige en lichtzoet smakende walnoothelften van uitstekende smaakkwaliteit. De bloei, in mei, is slechts gedeeltelijk zelfbestuivend. De vruchtproductie wordt verbeterd door de aanwezigheid van een andere walnootvariëteit in de buurt.

De Juglans regia of gewone walnoot behoort tot de familie van de Juglandaceae, het is een grote, bladverliezende boom die oorspronkelijk uit China, Iran en Zuidoost-Europa komt. De variëteit 'Fernor' is een ras ontwikkeld door de INRA op het landgoed La Grande Ferrade in de Gironde. Het is een boom met een opgaande groeiwijze die ongeveer 7,50 m hoog wordt in 20 jaar en tot 15 meter hoog kan worden op volwassen leeftijd. Zijn breedte is iets minder imposant, deze kan tot 10 meter reiken. In boomgaarden wordt echter 8 meter tussen twee bomen aangehouden. Er is geen beplanting mogelijk onder zijn kruin, weinig planten verdragen zijn concurrentie, wat te wijten is aan de productie van juglon, een aromatische stof die giftig is voor de meeste planten.

Het uitlopen bij deze 'Fernor'-variëteit is vrij laat, de knoppen komen uit in de tweede helft van april. De onopvallende bloei vindt plaats in mei, op de zijtwijgen langs de takken. Hij wordt protandrisch genoemd, wat betekent dat de mannelijke bloemen iets eerder rijp zijn dan de vrouwelijke bloemen. Dit verklaart de noodzaak om een andere walnoot met een iets verschoven bloeitijd te planten om een optimale bestuiving van de vrouwelijke bloemen te garanderen. Kies bijvoorbeeld voor 'Ronde de Montignac', 'Meylannaise' of 'Fernette'. De walnoot van de variëteit 'Fernor' is in oktober klaar om te oogsten. De vrucht is bedekt met een dikke, groene schil die de vingers vlekt wanneer je hem breekt. De dop kan tot 32 mm lang worden. De walnoothelften, die tot 44% van het gewicht van de noot uitmaken, zijn zowel vers als gedroogd smakelijk. Reken op vijf tot zeven jaar voor je eerste oogst. Het loof van de walnoot verkleurt geel in het najaar voordat het valt.

Om je walnoten te bewaren: verwijder de schil (trek handschoenen aan, want hij vlekt de vingers sterk). Laat ze eerst drogen in één of twee lagen in fruitkistjes, op een droge plek, waarbij je ze af en toe omwoelt, gedurende 4 tot 5 weken. Je bewaart je walnoten daarna op een donkere plaats, bij een temperatuur tussen 7 en 10°C, in een niet te vochtige ruimte (70% luchtvochtigheid).

In de keuken: je geniet van de walnoothelften in hartige salades (andijviesalade, met kaas, gedroogde eendenborstfilets...) of zoete salades (met winterfruit en rozijnen), of in gebak. Er zijn vele streekrecepten op basis van walnoten te ontdekken. Je kunt ook de groene walnoot in juni oogsten, rond Sint Jan, voor de bereiding van walnotenwijn.

Walnoten in het algemeen houden van frisse, diepe maar goed doorlatende bodems, omdat ze stilstaand vocht verafschuwen. Eenmaal goed geworteld in een diepe grond, verdragen ze zomerdroogte redelijk goed. Een strenge winter kan de vruchtzetting beperken en de boom verzwakken.