Nectarine Nectarose

De Nectarineboom Nectarose is een laatrijpende witte nectarinensoort die interessant is vanwege zijn natuurlijke resistentie tegen moniliose, maar ook vanwege de uitstekende smaakkwaliteit van zijn vruchten. De krachtige boom produceert middelgrote, ronde nectarines met een glanzend rode kleur, die bij rijpheid geel doorschenen en gespikkeld zijn. Het witroze vruchtvlees is bijzonder zoet. De oogst begint eind augustus. Deze goed winterharde nectarineboom is zelfbestuivend; hij heeft geen andere boom in de buurt nodig om vruchten te dragen.

De soortnaam "persica" werd gegeven aan de perzikboom, waarvan men dacht dat hij uit Perzië kwam. In werkelijkheid zijn alle gekweekte vormen van perzikbomen afkomstig uit Noord-China. De nectarineboom, in het Latijn Prunus persica nucipersica, is ontstaan uit een natuurlijke mutatie van de perzikboom die zich in de 16e eeuw zou hebben voorgedaan. Het is een kleine, bladverliezende, winterharde boom die in alle gematigde streken geteeld kan worden, met een voorkeur voor warme, zonnige standplaatsen: zijn vrij vroege voorjaarsbloei kan door late nachtvorst worden beschadigd. Net als de brugnon heeft de nectarine een gladde, glanzende schil en is het vruchtvlees geel of wit, maar bij de nectarine laat de pit los, terwijl die van de brugnon aan het vruchtvlees vastzit.

Zoals veel fruitbomen houdt de Nectarineboom Nectarose van zon, warmte en van een plek die beschut is tegen harde wind. Hij gedijt in elke diepe, evenwichtige, losse en vruchtbare grond en verdraagt slecht wateroverlast en zware, compacte, extreem kleiachtige bodems. Het is een boom met een goede groeikracht die een hoogte van 6 m en een breedte van 3,50 m kan bereiken. Zijn vrij korte stam heeft veel takken met een min of meer verticale groei, wat hem een wat open, uitwaaierende vorm geeft. De nectarineboom begint vruchten te dragen op een leeftijd van ongeveer 7 jaar en zijn levensduur is niet langer dan 15 tot 20 jaar.

Het blad is frisgroen en verspreidt een lichte amandelgeur; het is bladverliezend en valt in het najaar. De bladeren zijn lang, 8 tot 15 cm bij 3 tot 4 cm breed, met een kort steeltje. De roze bloei vindt plaats eind maart of begin april. Dit betekent dat de boom, als hij in koelere streken staat, op een bijzonder zonnige en windbeschutte plek moet staan. De bloemen zijn tweeslachtig en zelfbestuivend. De vruchtzetting leidt tot ronde, tweekleurige vruchten met een glanzende, rode en lichtgele schil, die eind augustus of begin september klaar zijn om geoogst te worden. Dankzij hun vermogen stevig te blijven, kan de oogst over enkele weken worden uitgespreid. Nectarines die nog wat hard worden geplukt, zullen in huis verder rijpen. Deze boom vraagt niet veel onderhoud, afgezien van enkele preventieve behandelingen tegen perzikbladkrul. Hij verdraagt rigoureuze snoei, maar niet elk jaar.

Aan tafel of in de keuken: nectarine is heerlijk rauw, gekookt, gezoet, gezouten, geflambeerd, in taart, als sorbet of in een saus. Hij combineert uitstekend met wijn en bepaalde vleessoorten, zoals eend. Je komt hem tegen in vele recepten, vooral voor jam, compote, gebak...