Perenboom St Jean

De Pereboom St Jean is een middelsterke en productieve variëteit. Hij produceert vruchten van ongeveer 6,5 cm in diameter, peervormig, stomp en buikig, zeer regelmatig van vorm en met een lange steel. Hun schil is lichtgeel, bezaaid met roestkleurige puntjes en bij rijpheid getint met bleekroze. Het witte vruchtvlees is halffijn, sappig, zoet, met een weinig uitgesproken maar zeer aangename muskusachtige geur. De oogst is vroeg, van half juni tot juli. Deze peren zijn niet lang houdbaar. De Pereboom St Jean is niet zelfbestuivend.

De perenboom is een boom die oorspronkelijk uit Centraal-Azië komt en al 6.000 jaar in China wordt geteeld. Hij werd rond de 6e eeuw in Europa geïntroduceerd. Hoewel de ontwikkeling in de Middeleeuwen beperkt bleef, waren er tijdens de Renaissance al 200 variëteiten. Sindsdien is het aantal rassen alleen maar toegenomen. De Pereboom St Jean is een perenras dat voor het eerst werd beschreven in 1660 door Claude Mollet, in Fontainebleau, in de tuin van Hendrik IV en Lodewijk XIII.

Als hij niet vorstgevoelig is, staat de Pereboom St Jean graag op beschutte en zonnige plekken; vermijd vorstgevoelige en winderige standplaatsen. Makkelijk in de teelt houdt hij van frisse, diepe grond, maar heeft hij een hekel aan te doorlatende en kalkhoudende gronden. Geef hem in de winter een schep houtas, rijk aan kali; dit verbetert de bloei en de kwaliteit van de vruchten.
Zijn opgaande groeiwijze geeft hem een harmonieuze, hoge en slanke silhouet. De bladeren met een ovaal blad, fijn getand aan de rand, hebben een bladsteel even lang als het blad en zijn ongeveer 8 tot 9 cm groot. De witte bloei vindt plaats in maart. De bloemen bestaan uit 5 witte kroonbladen. Ze zijn niet zelfbestuivend. Het is daarom nodig om een andere perenboom in de buurt te planten, bij voorkeur binnen een straal van 50 meter. De belangrijkste bestuivers zijn de rassen William's en Louise Bonne.

Dit ras produceert vruchten van ongeveer 6,5 cm in diameter, peervormig, stomp en buikig, zeer regelmatig van vorm. Hun schil is lichtgeel, bezaaid met roestkleurige puntjes en bij rijpheid getint met bleekroze. Het witte vruchtvlees is halffijn, sappig, zoet, met een weinig uitgesproken maar zeer aangename muskusachtige geur.

De peren kunnen vers worden gegeten, op siroop, in gebak, als jam en compote, en worden gebruikt voor het bereiden van likeuren, ...