Perenboom Jeanne d'Arc
Perenboom Jeanne d'Arc
Perenboom Jeanne d'Arc
Pyrus communis Jeanne d’Arc
Peer
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Pyrus communis Jeanne d’Arc is een oud, winterhard en krachtig Frans ras met een halfopgaande groeiwijze. Hij produceert een middelgrote tot grote peer met een stompe peervorm en een licht bobbelig oppervlak. De schil is een beetje ruw, vrij dik, lichtgroen en wordt bij rijpheid geelachtig met een lichtroze blos aan de zonzijde, overal grijs gespikkeld. Het witte vruchtvlees is halffijn, smeltend, zeer sappig, zoet, friszuur en delicaat geurig, soms korrelig in het midden. De oogst vindt plaats van eind september tot half oktober, naarmate de vruchten rijpen. Ze zijn direct na het plukken eetbaar en kunnen tot december worden bewaard. Met zijn aangename friszure smaak en rijkdom aan suiker is dit een heerlijke peer om zo te eten. Gekookt is het een ras dat zich uitstekend leent voor vele zoete of hartige recepten. Deze perenboom geeft de voorkeur aan een zonnige standplaats, in doorlatende, frisse, diepe, voedselrijke en niet-kalkhoudende grond. Het is een gedeeltelijk zelfbestuivend ras, dat de aanwezigheid van andere perenrassen in de buurt nodig heeft om de bestuiving te verbeteren en zo het aantal vruchten te vergroten.
De Pyrus communis (Gewone perenboom) is een fruitboom die behoort tot de Rosaceae-familie. Al sinds de oudheid aanwezig in Europa, is hij oorspronkelijk afkomstig uit de bossen van West-Azië. In Frankrijk duiken perenbomen op in de 16e eeuw, waar onder het bewind van Lodewijk XIV verschillende soorten werden gekweekt in de tuinen van de koning. Door de eeuwen heen is een zeer groot aantal cultivars ontstaan. De teelt is wijdverbreid in Europa. Het ras Jeanne d’Arc werd verkregen door M.A. Sannier in Rouen in 1885 en vervolgens in 1893 op de markt gebracht.
De Perenboom Jeanne d’Arc is een boom met een halfopgaande structuur die 4 tot 6 meter hoog kan worden en veel licht gebogen twijgen produceert. Zijn groeiwijze is zeer geschikt voor hoge vormen (op stam) of lage vormen (in struikvorm) of geleide vormen (waaierspaliers). Het bladverliezende loof bestaat uit grote bladeren van 8 tot 10 cm lang, afwisselend geplaatst, ovaal, glanzend groen met gele tot oranje herfstkleuren. De bloei vindt plaats in april, wat hem over het algemeen beschermt tegen nachtvorst. De witte, enkelvoudige bloemen van 2 tot 3 cm in diameter, gegroepeerd in schermen, zijn rijk aan nectar. Ze kunnen worden beschadigd door vorst vanaf -2 tot -3°C. Het is een winterharde boom die temperaturen tot ongeveer -25°C verdraagt en is geschikt voor teelt in alle regio's van Nederland. Deze perenboom wordt zelfsteriel of zelf-incompatibel genoemd; de bloemen kunnen zichzelf niet bevruchten. Daarom is de aanwezigheid van andere perenrassen in de buurt, die in dezelfde periode bloeien, noodzakelijk. Geschikte rassen voor kruisbestuiving zijn bijvoorbeeld Conference, Doyenné du Comice, Beurré Hardy, Général Leclerc, Jules Guyot, Louise Bonne, Passe-Crassane, Williams en William Rouge. Dit verhoogt het aantal vruchten.
De Pyrus Jeanne d’Arc is een ras met een hoge opbrengst en een vrij snelle vruchtzetting. De vruchtzetting, overvloedig en regelmatig, begint vanaf eind september en strekt zich uit tot ongeveer half oktober. De vruchten zijn eetbaar direct na de oogst, naarmate ze rijpen. Het is een peer van middelgroot tot groot formaat, stomp peervormig, met een licht bobbelig oppervlak. De schil is een beetje ruw, vrij dik, lichtgroen en wordt bij rijpheid geelachtig met een lichtroze blos aan de zonzijde, overal grijs gespikkeld. Het witte vruchtvlees is halffijn, smeltend, zeer sappig, zoet, friszuur en delicaat geurig, soms korrelig in het midden. De peer kan zowel rauw als gekookt gegeten worden, in compotes, gebak en desserts, in fruitsalades, in combinatie met kazen of als bijgerecht bij hartige gerechten, zoals bij eend, wit vlees (gevogelte en lamsvlees) of wild. Hij is ook perfect voor het maken van sap of fruit op siroop.
Rijk aan water, verfrissen en lessen peren de dorst. Ze zijn zeer vlezig en geven een groot verzadigingsgevoel. Met een gemiddeld caloriegehalte zijn ze goed voorzien van kalium, calcium en magnesium, met een niet te verwaarlozen hoeveelheid ijzer. Het gehalte aan vitamine C en E, antioxidanten en vezels maakt de peer een gezondheidsplus. Hij is tonisch, energiegevend en herstelt het vochtgehalte. De vruchten kunnen tot december worden bewaard. De bewaring kan plaatsvinden op een koele, gezonde plaats, beschermd tegen licht bij een temperatuur van ongeveer 8 tot 10°C of in een koelcel, luchtdicht afgesloten van de buitenlucht bij een temperatuur van 1 tot 3°C.
In de categorie Perenbomen is de Pyrus domestica Jeanne d’Arc een winterhard en krachtig ras, vrij resistent tegen schurft. Makkelijk te kweken, houdt hij van frisse, diepe grond, maar heeft hij een hekel aan te doorlatende en kalkhoudende grond. Om vruchten van hoge kwaliteit te krijgen, is het raadzaam te dunnen door het aantal vruchten aan de boom te verminderen. Een uitdunningssnoei, waarbij enkele twijgen in het midden van de boom worden verwijderd, brengt meer licht en geeft de vruchten zo een mooie kleur. Dit beperkt ook het optreden van ziekten. Zeer populair vanwege zijn vruchten, vindt de perenboom zijn plaats in de tuin voor het plezier van jong en oud. Met een zeer breed assortiment rassen is het gemakkelijk om degene te vinden die het beste bij uw wensen past.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Pyrus
communis
Jeanne d’Arc
Rosaceae
Peer
Tuinbouw
Andere Perenbomen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Uw perenboom Jeanne d’Arc heeft behoefte aan warmte en verdient daarom een beschutte plek, uit de heersende wind, vooral in de noordelijke regio's van Nederland, en bij voorkeur in de volle zon. De perenboom gedijt goed in frisse, rijke grond zonder waterstagnatie, maar houdt niet van te droge of te kalkrijke bodems. Perenbomen, zoals alle fruitbomen, plant u idealiter tussen oktober en maart, buiten de vorstperiode. Bomen die in containers worden aangeboden, kunnen het hele jaar door geplant worden, behalve tijdens periodes van extreme hitte of vorst.
Voor het planten maakt u de grond goed los, verwijdert u stenen en onkruid. Voeg eventueel wat grind toe om de waterafvoer te verbeteren. Graaf een ruim plantgat van minstens 3 keer het volume van de kluit. Houd de ondergrond en de bovenlaag grond apart. Meng gemalen hoornmeel en organisch materiaal (potgrond, compost, enz.) met de ondergrond en vul hiermee de bodem van het plantgat. Plaats de kluit, vul aan met de bovenlaag grond zonder de entplek te bedekken en druk stevig aan. Geef ruim water (ongeveer 10 liter). Het kan nuttig zijn om de boom te steunen met een verankeringssysteem: plaats 3 palen in een driehoek op 50 cm afstand van de stam en verbind deze met elkaar met houten latjes. Bescherm de bast met bijvoorbeeld een stuk rubber en bevestig de palen aan de stam met metaaldraad. Het is ook mogelijk om de boom te leiden tegen een steun (bijvoorbeeld een U-vormige leivorm of een Verrier-leivorm).
Voor het onderhoud brengt u elk jaar in het najaar een laag goed gerijpte compost aan op de oppervlakte. Daarna, in de winter, geeft u een kleine schep houtas, rijk aan kali, om de vruchtzetting te bevorderen. Schoffel indien nodig rond de voet van de boom. Geef de eerste twee à drie jaar regelmatig water, afhankelijk van het weer in uw regio.
De perenboom kan gevoelig zijn voor verschillende ziekten en plagen. Tegen schurft (bruine vlekken op het blad), monilia (verdrogende bloemen en vruchtrot aan de boom) en meeldauw (wit schimmelpluis op het blad) kunt u preventief spuiten met bordelese pap en aftreksels van heermoes. Wat plagen betreft, kan de fruitmot, een kleine rups, worden bestreden door het ophangen van nestkastjes voor vogels en vleermuizen, door het aanbrengen van golfkartonbanden rond de stam en door het inpakken van de vruchten in bruin kraftpapier. Bij een aantasting door bladluis kunt u spuiten met een mengsel van water en zachte zeep.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).