Diospyros kaki - Kaki

De Diospyros kaki, ook bekend als Kaki of Sharonfruit, is een sierlijke fruitboom die zich in het najaar tooit met oranjerode tot rode vruchten. Ze zijn zeer decoratief, vlezig, sappig en zoet. Zijn glanzend donkergroene loof krijgt in de herfst prachtige herfstkleuren. Door zijn beperkte groei is hij ook geschikt voor kleine tuinen en voor de achtergrond van een moestuin. Hij is redelijk winterhard, maar vraagt wel om een beschutte plek uit de koude wind, een diepe en vochthoudende bodem tijdens de groeiperiode en warme zomers.

Ook wel "Japanse kakiboom" genoemd, kan deze boom uit de ebenhoutfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit China, een hoogte van 6 meter bereiken en heeft een brede groeiwijze. Hoewel hij bestand is tegen temperaturen tot -15°C, heeft de Kaki een lange, warme zomer nodig om goed te dragen. Plant hem daarom op een zonnige, warme standplaats. Het blad is bladverliezend, verspreid staand, ovaal, enkelvoudig, 10 tot 18 cm lang, glanzend donkergroen en verkleurt in de herfst naar oranjerood. De bloei vindt plaats in mei-juni met crèmegele bloemen die verschijnen op de jonge scheuten van het jaar. Op dezelfde boom kunnen drie typen bloemen voorkomen: tweeslachtig, mannelijk of vrouwelijk. De bestuiving gebeurt door insecten. Meestal is elke boom eenhuizig, met aparte mannelijke en vrouwelijke bloemen aan dezelfde plant, maar er bestaan ook tweehuizige cultivars. Als een vrouwelijke bloem niet wordt bevrucht, ontwikkelt de vrucht zich toch, maar dan zonder pitten. De bloemen worden al snel gevolgd door ronde, eerst groene vruchten van 5 tot 8 cm diameter, die van oktober tot november rijpen tot een feloranje kleur. Ze blijven lang aan de boom hangen, zelfs na de bladval. Hun smaak is aanvankelijk wat wrang door de aanwezigheid van tannines, maar ze zijn rijk aan suikers, vitamine C, provitamine A, kalium, calcium, magnesium en diverse sporenelementen. Het hout van de Kaki is zeer hard en doet denken aan dat van ebenhout, waarmee het verwant is.

De Diospyros kaki past goed in kleine tuinen, zowel solitair als in een informele haag, een boomgaard of achterin de moestuin. Er bestaan talloze cultivars van deze soort: alleen al in Japan zijn er zo'n 800 en in China wel 2000.

Oogst: Niet voor half november. De vruchten zijn pas eetbaar wanneer ze bijna overrijp zijn, na een nachtje lichte vorst en een tijdje narijpen op een koele plaats. Bewaar ze met hun kelk en steel nog ruim een maand op een koele plek.