Pommier à cidre Locard vert
Ciderappel Groene Locard
Malus domestica Locard vert
Appelboom, Appel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Malus domestica Locard vert of Tut Muss is een zeer productieve appelvariëteit met friszure tot zure appels die cider een verfrissende smaak geven en de houdbaarheid verbeteren. Hij produceert een asymmetrisch gevormde vrucht, breder dan hoog, met een onregelmatige omtrek, van klein tot middelgroot formaat (40 tot 60 gram). De groene schil, die bij rijpheid geelachtig wordt, is onregelmatig ruw en heeft lichte rode blosjes op de zonzijde. Het witgroenige vruchtvlees is knapperig, half-grof, sappig, een beetje droog in de afdronk, weinig zoet en weinig geurig. Rijp rond de tweede helft van oktober, zijn de vruchten direct na de pluk geschikt voor verwerking tot cider of sap, en ze zijn enkele weken houdbaar voor gebruik in de keuken, bijvoorbeeld in gebakken gerechten. Het is een zelfsteriele variëteit die de aanwezigheid van andere appelrassen nodig heeft voor een goede bestuiving.
De Malus domestica, ook wel Malus communis of Malus pumila genoemd, staat algemeen bekend als de Gewone of Gecultiveerde Appelboom. Hij behoort tot de familie van de Rosaceae. Al sinds de oudheid aanwezig in Frankrijk en Europa, is het een fruitboom die oorspronkelijk uit de bossen van Centraal-Azië komt. Zijn winterhardheid is uitstekend; het is zonder twijfel de meest gekweekte fruitboom in Noord-Europa. Er bestaan ongeveer 20.000 variëteiten, waarvan ongeveer 10.000 van Amerikaanse oorsprong, 2.000 van Engelse oorsprong en 2.000 van Chinese oorsprong. Cider bestaat al sinds de oudheid, toen werd het 'Appelwijn' genoemd. Met de uitvinding van de pers en de teelt van de appelboom, kwam het vanaf de 12e eeuw in Frankrijk in zwang. De Normandiërs, de Basken (die het Sidra noemden) en de Bretonnen (die het Chistr noemden) claimen de uitvinding. De Locard vert Appelboom, ook Tut Muss genoemd, vindt zijn oorsprong in de Creuse en Ille-et-Vilaine.
De Ciderappelboom Locard vert is een krachtige fruitboom met een half-opgaande groeiwijze en een ronde, uitgespreide kroon. Op volwassen leeftijd kan hij ongeveer 5 meter hoog worden met een breedte van 4 meter, waardoor zijn vorm goed geschikt is voor hoogstam. Het blad bestaat uit grote, ovale bladeren, bruinachtig groen aan de bovenkant en witgroen aan de onderkant, die diep getand zijn. De middentijds rijpende bloei vindt plaats rond begin mei, waardoor hij meestal veilig is voor nachtvorst. De bloemen worden door vorst vernietigd vanaf -2 à -3 °C. De Appelboom is een winterharde plant die temperaturen tot ongeveer -20°C verdraagt en is geschikt voor teelt in alle regio's van Nederland (mits een geschikte standplaats). De witte bloei is zeer overvloedig, opvallend decoratief in het voorjaar, en bijzonder rijk aan stuifmeel en nectar voor bijen. Het is een variëteit die, ondanks zijn groeikracht, pollen van slechte kwaliteit produceert, waardoor hij zichzelf of andere appelrassen zeer slecht kan bestuiven. Hij geeft appels met weinig of geen vruchtbare pitten. Hij wordt zelfsteriel genoemd, daarom is de aanwezigheid van andere appelbomen die in dezelfde periode bloeien noodzakelijk. Variëteiten zoals Douce Moën, Judor of elke andere middentijds bloeiende appel zijn geschikt voor kruisbestuiving.
De Ciderappelboom Locard vert is een variëteit die snel vruchten draagt, zeer productief is, gevoelig voor meeldauw, weinig gevoelig voor schurft, en resistent tegen bacterievuur en kanker.
Een sappige appel met een zure smaak, bijzonder geschikt voor verwerking tot cider of appelsap, in combinatie met andere ciderappelrassen om de smaken in balans te brengen. In de keuken is hij ook geschikt voor het maken van gelei, gebakken appels of als begeleiding bij hartige gerechten met bloedworst, varkensvlees of wit vlees. Droge ciders (tussen 4,5° en 6,5° alcohol) of zoete ciders (max. 3° alcohol) drinkt men het best koel, tussen 10 en 12 °C. Droge cider past goed bij allerlei gerechten, vooral met varkensvlees, kip, konijn of vis. Zoete cider is geweldig bij desserts en pannenkoeken of voor in cocktails. Van cider maakt men een kwaliteitsazijn, bekend om zijn vele culinaire toepassingen (sauzen, marinades, chutneys, ...) en zijn gunstige effecten op de gezondheid.
Rijk aan koolhydraten en fructose, is de appel tonisch, energiegevend en door het gehalte aan vitamines A, B, C en E, mineralen, antioxidanten en vezels een gezondheidsplus. De vruchten kunnen enkele weken worden bewaard, mits opgeslagen op een koele, gezonde, donkere plaats bij een temperatuur van ongeveer 8 tot 10 °C, of in een koelcel, luchtdicht afgesloten van de buitenlucht bij een temperatuur van 1 tot 3 °C.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Malus
domestica
Locard vert
Rosaceae
Appelboom, Appel
Tuinbouw
Andere Appelbomen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Kies voor uw Appelboom voor cider Locard vert een plek in de volle zon. De grond mag licht kalkhoudend of zuur zijn, maar niet extreem. Graaf een ruim plantgat van minimaal 3 keer het volume van de kluit. Voeg tegelijkertijd organisch materiaal (potgrond, compost...) en een basisbemesting zoals gemalen hoornmeel toe. Verberg de entkraag niet. Steun de boom indien nodig. Voor solitair geplante appelbomen die vrij uitgroeiend mogen worden, kan het nuttig zijn om ze te steunen met een tuisysteem: plaats 3 palen in een driehoek op 50 cm afstand rond de stam, verbind deze met elkaar met houten latjes. Bescherm de schors met bijvoorbeeld een stuk rubber en bevestig de palen aan de stam met metalen draden. Geef ruim water, zelfs in de winter, ook als het regent. Fruitbomen plant u idealiter tussen oktober en maart, buiten vorstperiodes. Planten in container kunnen het hele jaar door geplant worden, behalve tijdens periodes van extreme hitte of vorst.
In de winter kunt u aan de voet van de boom, licht ingewerkt in het grondoppervlak, een kleine schep houtas toedienen, rijk aan kalium. Dit verbetert de vruchtzetting. De appelboom kan vatbaar zijn voor verschillende ziekten en plagen. Om de risico's te beperken, houd voldoende afstand tussen de bomen, plaats gemengde hagen, nestkastjes of insectenhotels om biologische bestrijders aan te trekken. Kortom: kies voor diversiteit. De belangrijkste ziekten van de appelboom zijn schurft (bruine vlekken op het blad), vruchtrot (verdrogende bloemen en rottend fruit aan de boom) en meeldauw (witte viltlaag op de bladeren). In deze drie gevallen heeft preventieve actie de voorkeur door het spuiten van een aftreksel van paardenstaart. Als laatste redmiddel en bij een zware aantasting kunt u curatief een behandeling met Bordeaux-mengsel toepassen. Wat plagen betreft, is de fruitmot (Cydia pomonella) een kleine rups, afkomstig van de eitjes van een vlinder, die gangen in het fruit veroorzaakt. Om dit te verhelpen, is het beter preventief te handelen door het aantrekken van koolmezen en vleermuizen, bijvoorbeeld door het ophangen van nestkasten. Bij een aantasting door bladluis, spuit dan een oplossing op basis van groene zeep.
Bij de oogst in september bewaart u alleen de geplukte vruchten. Voor een goede bewaring is het aan te raden de appels met het steeltje naar beneden in kistjes of kratten te leggen. Kies bij voorkeur een plek die volledig donker, droog en koel is, maar vorstvrij.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).