Appelboom Reinette de Caux

De Appelboom Reinette de Caux is een krachtige en productieve variëteit. Hij geeft mooie, ronde, afgeplatte vruchten die van half oktober tot begin november geoogst kunnen worden om vanaf januari gegeten te worden. Hun schil heeft een fraaie goudgele kleur met rode strepen door de zon. Hierin zit een geelwitte, stevige, fijne en sappige vruchtvlees. Het heeft een zoete, lichtzure en aromatische smaak. Het is een ideale appel voor gebak en doet het uitstekend in taarten en cakes. Hij wordt ook gebruikt om cider van te maken. Onder goede omstandigheden bewaard, is deze appel lang houdbaar en kan hij tot in april gegeten worden.

Winterhard, de Appelboom Reinette de Caux kan temperaturen tot -20°C verdragen en bloeit meestal in de tweede helft van april. Het is geen zelfbestuivende variëteit. Om vruchten te krijgen, moet hij in de buurt van andere rassen geplant worden, zoals 'Reine des Reinettes' voor de bestuiving.

De appelboom (Malus domestica) is een fruitboom die tot de rozenfamilie behoort. Hij wordt bijna overal ter wereld gekweekt en omvat een oneindig aantal variëteiten, oud of modern, die meer of minder grote appels geven met een meer of minder zoete of zure smaak. Appelbomen zijn inheemse bomen in Europa, en met name in Frankrijk waar hun aanwezigheid sinds de oudheid is aangetoond. Winterhard, soms tot -30°C voor de meest resistente rassen, kunnen ze in heel Nederland gekweekt worden.

De appelboom draagt in het voorjaar witte of witroze bloemen die in schermen bij elkaar staan. De bloemen van de appelboom bestaan uit 5 bloemblaadjes, deze witte bloemen omringen een hart dat uit ongeveer 20 meeldraden bestaat. Ze geven aanleiding tot vlezige vruchten (steenvruchten, vanuit botanisch oogpunt), bolvormig en gevuld met pitten. Hun kleur, maat, smaak en bewaartijd variëren per ras. Appels worden aan het einde van de zomer en in de herfst geoogst en kunnen soms lang bewaard worden in een kelder en gegeten worden tot in het vroege voorjaar. Appels lenen zich voor zeer veel culinaire bereidingen (moes, taarten, gelei), maar zijn ook geschikt om appelsap of cider van te maken. De bladeren van de appelboom zijn bladverliezend en staan afwisselend op de twijgen. Hun bladschijf is ovaal en getand. Ze hebben een donkergroene bovenkant en een witachtige, licht behaarde onderkant.

De appelboom kan in alle klimaten gekweekt worden, maar heeft een bijzondere voorkeur voor gematigde, vrij vochtige streken, zoals Normandië. Hij staat graag in de zon in elke redelijk vochtige en voedselrijke grond. Traditioneel wordt hij in het hart van een boomgaard geplant, maar hij kan ook prima solitair en zelfs als haag gekweekt worden.

De grootte van de gewone appelboom is niet meer dan een meter of tien hoog en bijna even breed. Deze grootte kan zelfs veel kleiner zijn, afhankelijk van de kracht van de gebruikte onderstam. Deze fruitboom is meestal een boom met een hoge stam die zich daarna van nature uitspreidt. Hij is in verschillende vormen verkrijgbaar (vaasvorm, halfstam, hoogstam...) en kan op vele manieren geleid worden (als zuil, als cordon, als leivorm...). Het is een gemakkelijke fruitboom die minimaal een uitdunningssnoei nodig heeft. Een echte vruchthoutsnoei voorkomt het verschijnsel van beurtjaren (vruchtzetting om het jaar). Een jaarlijkse of tweejaarlijkse gift van goed verteerde compost bevordert ook de productiviteit van appelbomen.