Pommier Pekacervenca - pomme sanguine
Appelboom Pekacervenca BIO
Malus domestica Pekacervenca
Appelboom, Appel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Malus domestica Pekacervenca is een ras dat grote appels produceert, met een ronde, vrij regelmatige vorm en een gladde, glanzend rode schil. Het rode vruchtvlees is knapperig, half stevig, matig sappig, weinig zoet en vrij zuur. In oktober-november zijn de vruchten direct na de oogst eetbaar en kunnen ze, bij een late pluk en optimale bewaaromstandigheden, tot februari bewaard worden. Het is een appel die zuur is bij de oogst, maar deze zuurte neemt af tijdens de bewaring. Rauw of gekookt geeft hij smaak en kleur. Net als alle appels heeft hij een goede voedingswaarde met een hoog gehalte aan antioxidanten. Het is een zelfsteriel ras dat de aanwezigheid van andere appelrassen in de buurt nodig heeft om de vruchtzetting te verhogen.
De Malus domestica, ook wel Malus communis of Malus pumila genoemd, staat algemeen bekend als de Gewone of Gecultiveerde Appelboom. Hij behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae). Al sinds de oudheid aanwezig in Frankrijk en Europa, is het een fruitboom die oorspronkelijk uit de bossen van Centraal-Azië komt. Zijn winterhardheid is uitstekend; het is zonder twijfel de meest gekweekte fruitboom in Noord-Europa. Er bestaan ongeveer 20.000 rassen, waarvan ongeveer 10.000 van Amerikaanse oorsprong, 2.000 van Engelse oorsprong en 2.000 van Chinese oorsprong. De bloedappel vindt zijn oorsprong in Azië. Pekacervenca is een recent ras van appel, geselecteerd vanwege de originaliteit en de voedingswaarde van zijn rode vruchten. De kleur van het vruchtvlees kan echter variëren afhankelijk van de teeltomstandigheden, van witroze tot bloedrood.
De Pekacervenca Appelboom is een vrij krachtige boom, met snelle vruchtzetting, productief en resistent tegen schurft. Op volwassen leeftijd kan hij ongeveer 4 m hoog en 3,50 m breed worden. Zijn spreidende groeiwijze is geschikt voor laag- en hoogstambomen en voor leivormen. Zijn blad bestaat uit grote, ovale bladeren, bruinachtig groen aan de bovenkant, witachtig groen aan de onderkant, diep getand. De roze bloei vindt plaats rond eind april, wat hem meestal beschermt tegen vorst. De bloemen worden door vorst vernietigd vanaf -2 à -3°C. De Pekacervenca Appelboom is een winterharde plant die temperaturen tot ongeveer -20°C verdraagt en is geschikt voor teelt in alle regio's van Nederland. De zeer overvloedige bloei, opvallend decoratief in het voorjaar, is bijzonder aantrekkelijk voor bijen en andere bestuivers. Het is een ras dat pollen van slechte kwaliteit produceert, waardoor hij zichzelf of andere appelrassen zeer slecht kan bestuiven. Hij geeft appels met weinig of geen vruchtbare pitten. Hij wordt zelfsteriel genoemd, daarom is de aanwezigheid van appelbomen die in dezelfde periode bloeien noodzakelijk. De rassen Cox Orange, Elstar, Golden Delicious, Granny Smith, Reine des Reinettes, Royal Gala of elk ander ras met middentijds rijpe bloei zijn geschikt voor kruisbestuiving. Sierappels, zoals de Malus Perpetu Evereste en John Downie , bloeien overvloedig en kunnen uitstekende bestuivers zijn.
Een zurige en kleurrijke appel die zowel rauw als gekookt gegeten kan worden, in compotes, gebak of als begeleiding bij hartige gerechten. Hij is ook perfect voor het maken van zeer kleurrijk sap. Hij heeft een hoog gehalte aan anthocyanen, natuurlijke pigmenten die hem zijn rode kleur geven en waarvan de antioxiderende en ontstekingsremmende eigenschappen erkend zijn. Bovendien maakt het gehalte aan vitamines A, B, C en E, mineralen en vezels deze appel tot een gezondheidsplus. De vruchten kunnen de hele winter bewaard worden, zelfs tot februari bij een late pluk. De bewaring kan gebeuren op een koele, gezonde plaats, beschermd tegen licht bij een temperatuur rond 8 à 10°C of in een koelcel, luchtdicht voor de buitenlucht bij een temperatuur van 1 à 3°C. De appel geeft ethyleen af, een gas dat de rijping van fruit bevordert. Om de rijping van uw ander fruit of groenten te versnellen, legt u uw appels er vlakbij.
Zeer populair vanwege zijn vruchten, vindt de appelboom zijn plaats in de tuin voor het plezier van jong en oud. Binnen een uitgebreid assortiment appelbomen is het gemakkelijk om het ras te vinden dat het beste bij uw wensen past.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Malus
domestica
Pekacervenca
Rosaceae
Appelboom, Appel
Tuinbouw
Andere Appelbomen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Kies voor uw Pekacervenca-appelboom een plek in de volle zon. De grond mag licht kalkhoudend of zuur zijn, maar zonder extreme waarden. Graaf een ruim plantgat van minimaal 3 keer het volume van de kluit. Voeg tegelijkertijd organisch materiaal (potgrond, compost...) en een basisbemesting zoals gemalen hoornmeel toe. Verberg de entkraag niet onder de grond. Steun de boom indien nodig. Voor solitair geplante appelbomen die vrij uitgroeiend staan, kan het nuttig zijn om ze te steunen met een tuisysteem: plaats 3 palen in een driehoek op 50 cm afstand rond de stam en verbind deze met elkaar met houten latjes. Bescherm de schors met bijvoorbeeld een stuk rubber en bevestig de palen aan de stam met metalen draden. Geef ruim water, zelfs in de winter en ook als het regent. Fruitbomen plant u idealiter tussen oktober en maart, buiten vorstperiodes. Planten in een container kunnen het hele jaar door geplant worden, behalve tijdens periodes van extreme hitte of vorst.
In de winter kunt u aan de voet van de boom, licht ingewerkt in het grondoppervlak, een kleine schep houtas aanbrengen. Dit is rijk aan kalium en verbetert de vruchtzetting. De appelboom kan vatbaar zijn voor verschillende ziekten en plagen. Om de risico's te beperken, houd voldoende afstand tussen de bomen, plaats meer soorten hagen, nestkastjes of insectenhotels om biologische bestrijders aan te trekken. Kortom: kies voor diversiteit. De belangrijkste ziekten bij appelbomen zijn schurft (bruine vlekken op het blad), moniliarot (verdrogen van bloemen en rotten van vruchten aan de boom) en meeldauw (witte viltlaag op de bladeren). In deze drie gevallen heeft preventieve actie de voorkeur, door te spuiten met een aftreksel van paardenstaart. Als laatste redmiddel en bij zware aantastingen kunt u curatief een behandeling met Bordeaux-mengsel toepassen. Wat plagen betreft is de fruitmot (Cydia pomonella) (of fruitworm) een kleine rups, afkomstig van de eitjes van een vlinder, die gangen in het fruit veroorzaakt. Om dit te verhelpen, is het beter preventief te handelen door het aantrekken van koolmezen en vleermuizen, door het ophangen van nestkasten. Bij een aantasting door bladluizen, spuit dan een oplossing op basis van groene zeep.
Bij de oogst in september bewaart u alleen de geplukte vruchten. Voor een goede bewaring is het aan te raden de appel met zijn steeltje naar beneden te leggen, in kistjes of kratten. Kies bij voorkeur een plek die volledig donker, droog en koel is, maar vorstvrij.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).