Grapefruit - Citrus × paradisi

De Pomelo, in het Latijn Citrus (x) paradisi, wordt vaak ten onrechte pompelmoes genoemd, naar een van zijn ouders, de Citrus maxima, een andere citrusvrucht met een zeer dikke schil en bijna oneetbaar vruchtvlees. Deze hybride vormt een zeer mooie boom, die meer dan 6 meter hoogte kan bereiken, en produceert in het voorjaar grote, witte en wasachtige bloemen met een zoete geur. Alles is groot aan deze citrus, van de bladeren tot de vruchten die een diameter van meer dan 12 cm kunnen hebben. Liefhebbers van vruchtensap waarderen het sappige, witte vruchtvlees met zijn aromatische en verfrissende smaak: een perfecte balans tussen aroma, suiker, zuurte en bitterheid, kenmerkend voor de pomelo's van vroeger. Weinig winterhard, hij gaat dood bij temperaturen onder -7°C, maar is vrij tolerant ten opzichte van de bodem. Hij wordt gekweekt in een grote kuip om in de winter in een serre te worden gezet, of in de vollegrond in onze warme streken die gespaard blijven van strenge vorst.

De Citrus (x) paradisi wordt in het Engels ook Grapefruit genoemd, vanwege de vruchten die in trossen groeien. Het is een grote struik met dicht loof, uit de familie Rutaceae. Zijn groeiwijze is van nature rond. Hij is waarschijnlijk afkomstig uit de Antillen, waar zijn ouders, de Citrus maxima en de Citrus sinensis (de sinaasappelboom), zijn gehybridiseerd. Deze mooie boom kan in de volle grond een hoogte van 10 meter bereiken en zich over ongeveer 5 meter verspreiden, als de groeiomstandigheden gunstig zijn. Zijn ontwikkeling zal uiteraard beperkter zijn in een pot. Zijn jonge twijgen zijn behaard, en worden na verloop van tijd kaal. De Citrus paradisi bloeit uitbundig in maart-april. Hij produceert de grootste bloemen van het geslacht Citrus. Ze zijn wit, stervormig, goddelijk geurend en gegroepeerd in trossen. Ze maken plaats voor over het algemeen ronde vruchten, met een diameter variërend van 10 tot 18 cm. Hun vrij dikke schil, eerst groen en dan geel bij rijpheid, heeft een glad uiterlijk. Het vruchtvlees, wit-groenachtig en doorschijnend, is tegelijkertijd licht zoet, zuur en bitter. De vruchten worden geoogst van november tot februari. De grote, leerachtige en aromatische, wintergroene bladeren van deze citrus hebben een bladsteel die vaak een klein vleugeltje heeft.

De Pomelo wordt vers gegeten, als voorgerecht, als dessert of in de vorm van sap. Deze vrucht heeft een bijzondere smaak, een subtiele mix van zuur, zoet, bitter en aromatisch. Het is ook een zeer mooie sierboom in een zeer mild klimaat: met zijn prachtige, diepgroene en glanzende loof, zijn trossen grote vruchten en zijn van nature evenwichtige groeiwijze, is hij bijzonder decoratief.

Zoals alle Citrus, bevat de Citrus paradisi in zijn bladeren, bloemen en vruchten vaak met het blote oog zichtbare oliekliertjes. Hieruit wordt door distillatie (bloem en blad) of door druk (schil) etherische olie gewonnen met antiseptische, tonische en eetlustopwekkende eigenschappen. De geur van de etherische olie wordt omschreven als fruitig, friszuur, licht bitter, met bloemige tonen.

De meeste citrusvruchten gedijen goed in de volle grond in de mediterrane kustgebieden, waar ze het hele jaar door de voor hen noodzakelijke warmte vinden. Maar om goed vrucht te dragen, mogen ze geen water of voeding tekortkomen. Het is een zelfbestuivende struik, wat betekent dat één exemplaar voldoende is voor een volledige bestuiving en vruchtzetting.