Lophospermum scandens Album - Leeuwenmuiltje

Lophospermum scandens 'Album', ook wel witte Lofos genoemd, is een prachtige klimmende, kruidachtige liaan met windende stengels, perfect om snel steunen te bedekken waar hij zich omheen slingert. Licht en uitbundig tegelijk, toont hij van de zomer tot in het najaar, tot aan de vorst, bloemen die op die van vingerhoedskruid lijken, in lange witte buizen, die bloeien op een smal, hartvormig blad met sterk getande randen, in een middengroene tot grijsachtige kleur. Net als bij clematissen grijpen zijn bladstelen de ondersteunende structuur vast. In koele klimaten verdwijnen de bovengrondse delen volledig en hebben zijn wortels winterbescherming nodig. Hij staat graag in goed doorlatende grond, van vochtig tot droog, in de milde zon of halfschaduw. De teelt in grote bakken, waarin hij uitblinkt, maakt het mogelijk hem overal te kweken. In koude streken wordt hij als eenjarige geteeld.

Lophospermum scandens is een plant afkomstig uit de centrale zone van zuidelijk Mexico en maakt deel uit van de familie Plantaginaceae. Hij wordt vaak verward met Asarina scandens, die toch iets anders is. In de natuur groeit hij vaak op bodems van vulkanische oorsprong, in eikenbossen, macchia, op kliffen en canyonwanden, in rotsachtige uitlopers inclusief recente lavastromen, maar altijd in droge habitats.

'Alba' is een vorm met witte bloemen van deze wilde plant. Het is een overblijvende, kruidachtige liaan met vezelige wortels, die een wirwar van lange, vertakte stengels vormt die aan de basis verhouten, totdat zich een caudex ontwikkelt, dat wil zeggen een verdikte structuur aan de basis van de stengels, die dient als reservoiorgaan voor de plant. Deze plant zal in ons klimaat 3 m in alle richtingen innemen, maar veel meer in zijn oorspronkelijke omgeving waar hij niet door de kou wordt teruggesnoeid. De stengels zijn bezet met smalle, hartvormige bladeren, 3 tot 11 cm lang en 1,6 tot 2 cm breed, met een spitse punt. Ze zijn aan de stengel bevestigd met een bladsteel die zich kan verdraaien om zich om een steun te winden. De bladrand is sterk getand, stengels en bladeren zijn licht behaard, in een middengroene, enigszins grijzige kleur.

De bloei vindt plaats van juni-juli tot oktober-november, tot aan de vorst. De solitaire bloemen zijn buisvormig en klokvormig, ze doen denken aan die van vingerhoedskruid of trompetbloemen. Ze zijn 4 tot 5 cm lang en bestaan uit 5 vergroeide bloemblaadjes in een witte, trechtervormige buis, waarbij de keel zichtbaar is met uitstekende meeldraden en een kegelvormige stempel. Na de bloei volgt de vorming van een eivormige capsule gevuld met bruine zaden.

Lophospermum scandens wordt vaak gebruikt op het terras, geplant in een grote pot, om een pergola of treillage (rasterwerk) te bekleden. In de vollegrond is het een schitterende plant wanneer je hem over hellingen en rotstuinen laat kruipen, of kleine bomen laat overwoekeren, en hij zal royaal over muurtjes hangen, in langdurig bloeiende cascades. Plant hem bij het aanplanten in de buurt van een steun waar hij zich al bij het begin van de groei aan kan vastgrijpen, hij zal daarna zelf zijn weg naar het licht vinden. Het is ook een goede plant voor hangmanden, maar zijn ontwikkeling zal daar beperkter zijn.

Let op: onze jonge planten in perskluitjes zijn professionele producten bedoeld voor ervaren tuiniers: verpot ze direct na ontvangst en bewaar ze beschut (veranda, kas, koude bak...) bij een temperatuur boven 14°C gedurende enkele weken voordat ze buiten worden uitgeplant, zodra het risico op vorst definitief is geweken.