Primula vulgaris (zaad) - Stengelloze sleutelbloem

De Primula vulgaris, ook wel stengelloze sleutelbloem genoemd, is een schattige, kleine vaste plant die wereldwijd voorkomt en vol charme en eenvoud zit. Hij bloeit vroeg, aan het einde van de winter of in het voorjaar, en toont zijn ronde en lieflijke bloemen, wit met een geel hart. Ze verspreiden een subtiele geur, zwevend boven een mooi, gebobbeld, lichtgroen en fris blad. Wijdverspreid in ons landschap, is deze uitstekende tuinplant zeer winterhard en productief, gemakkelijk te combineren met vaste plantenborders of tussen voorjaarsbollen, en perfect in potten. Hij zaait zichzelf moeiteloos uit in gewone tuingrond, in de zon of halfschaduw.

De Primula vulgaris is een kruidachtige vaste plant uit de sleutelbloemfamilie (Primulaceae), met herkomst in de gematigde streken van het noordelijk halfrond. In Frankrijk is het een beschermde plant die men vindt in Lotharingen en het westen van het land, waar hij vaak concurreert met de gulden sleutelbloem (Primula veris), waarmee hij zich gemakkelijk kruist. Deze plant is de oorsprong van vele zeer kleurrijke sierrassen. In de natuur groeit hij in vochtige weiden of op taluds en zelfs in loofbossen. Deze plant van 15 cm in alle richtingen ontwikkelt een half wintergroene bladrozet, samengesteld uit gebobbelde, lichtgroene, ovale en gave bladeren, waarvan de onderkant behaard is. De bloei vindt plaats van maart tot mei, soms al vanaf eind februari als de winter zacht is. De bloemen met een diameter van 3 cm zijn wit van kleur, met een meer of minder oranjegeel hart, en hebben vijf kroonbladen. Ze zijn solitair, geurend, en gedragen door lange, behaarde bloemstelen. De vruchten zijn kleine, langwerpige capsules ingebed in de kelk.

De stengelloze sleutelbloem is veelzijdig en echt gemakkelijk te laten slagen. Hij verdient een plek in elke tuin. Kleurrijk, rijkbloeiend en geurend markeert hij de terugkeer van de lente. In borderranden of in bakken op een balkon zijn deze kleine planten ideale metgezellen voor tulpen en vergeet-mij-nietjes. Hij is ideaal in borders, lage beplantingen onder het bladerdak van loofbomen, in rotstuinen en gazons, tussen sneeuwklokjes en viooltjes. De bladeren en bloemen zijn eetbaar en kunnen rauw of gekookt gegeten worden.

Eigenschappen:

Deze zijn dezelfde als die van de gulden sleutelbloem en de slanke sleutelbloem: de bloemen zijn verzachtend en kalmerend, ze worden gebruikt in slijmoplossende preparaten. De bladeren helpen tegen de vorming van blauwe plekken, en de hele plant (met name de wortel) heeft pijnstillende, krampstillende, vochtafdrijvende en slijmoplossende eigenschappen.