Echinacea purpurea Magnus (zaad) - Rode zonnehoed

De Echinacea purpurea 'Magnus' is een zonnige vaste plant die grote rozerode bloemen vormt.

De Echinacea purpurea of Rode zonnehoed is een vaste, kruidachtige plant die inheems is in Noord-Amerika. Je vindt hem in de grote, droge vlaktes van het oosten van de Verenigde Staten of in licht beboste gebieden. Zijn natuurlijke habitat omvat zowel heidegronden als bewerkte terreinen. Deze grote composiet kenmerkt zich door brede bloemhoofdjes in lichtroze tot paars, soms wit, gedragen door stevige, hoge stengels in donkergroen tot purper die aan hun uiteinde vertakken. Meestal wordt hij tussen de 60 cm en 1,20m hoog. Als de bloem nog niet volgroeid is, staan de lintbloemen van de kraag horizontaal af, om later sterk naar beneden of naar de stengel toe te buigen. De kleuren van de bloem vervagen met de tijd. De centrale buisbloemen vormen een kegelvormige, stekelige bol van ruwe, amberkleurige buisjes met een bruinrode punt, die prominenter en donkerder worden naarmate de bloem verder opent. Deze eigenaardigheid leverde hem de naam Echinacea op, die van het Griekse 'Ekhinos' (egel) komt. De donkergroene bladeren zijn lancetvormig, behaard en worden naar boven toe zittend (zonder bladsteel).

De Echinacea purpurea 'Magnus' is een kweekvorm uit de jaren 80. Hij vormt grote bloemen met een diameter van 8 tot 10 cm, met lintbloemen die horizontaal afstaan en getint zijn met roze en rood. De bloem, waarvan het hart roder is dan dat van de soort, wordt gedragen op een stengel van ongeveer een meter hoog.

Uiteraard geeft de zonnehoed de voorkeur aan voedselrijke, zanderige en goed doorlatende bodems, maar de pH-waarde van de grond maakt voor hem niet uit. Hij houdt van zon en lichte halfschaduw. De plant is winterhard en kan lange periodes van droogte verdragen. De zonnehoed verwildert zeer gemakkelijk. Je kunt hem dus samen met andere vaste planten in een bloemenweide gebruiken, waar hij spontaan zijn plek zal innemen. Combineer hem met Echinacea 'Coconut Lime', floxen, sieruien of bijvoorbeeld grote leverkruiden.

Zeer drachtgevend voor bijen en als nectarplant trekt zijn geur vlinders aan; door paarse bloemenzeeën in de buurt van fruitbomen te plaatsen, draag je ongetwijfeld bij aan de bestuiving van je fruitbomen. In de borderrand van een border, binnen bloemenweiden of in rotstuinen zal deze prachtige margriet zich met het grootste gemak thuis voelen. Het terugzetten (kort snoeien) van uitgebloeide bloemen stimuleert nieuwe bloei. Je kunt echter een paar stengels en bloemhoofdjes in de winter laten staan: ze zijn zeer grafisch, maar vooral, de zaden zijn zeer in trek bij vogels, zoals hongerige goudvinken en putters. De bloemen maken indruk in boeketten binnen bloemstukken.

De verschillende soorten Zonnehoed, met name purpurea, pallida en angustifolia, zijn wondermiddelen in de farmacopee van de Amerikaanse indianen. Ze staan bekend als immuunstimulerend en bevorderend voor het herstel van winterkwalen (verkoudheid, griep, luchtweginfecties). Alle cultivars hebben de eigenschappen van hun oorspronkelijke soort behouden.