Dianthus deltoides Albus (zaad) - Steenanjer

De zaden van Dianthus deltoides 'Albus', ook wel steenanjer of heideanjer genoemd, ontwikkelen zich tot een klein, dicht en zeer rijkbloeiend kussentje. Deze bodembedekkende vaste plant is wintergroen. De puurwitte bloemen met delicaat gefranjerde bloemblaadjes verspreiden een aangename geur, terwijl het blad, bestaande uit minuscule blaadjes, zorgt voor een fijne en elegante textuur. Deze robuuste, droogteresistente plant combineert stevigheid, eenvoud en een rijke bloei. Perfect voor rotstuinen, muurtjes of borders, hij gedijt het beste in de volle zon.

De steenanjer 'Albus' behoort tot de anjerfamilie (Caryophyllaceae). Hij wordt ook wel heideanjer of liggende anjer genoemd. Het is een cultivar van Dianthus deltoides, een soort die oorspronkelijk uit Europa en gematigd Azië komt, waar hij groeit op droge plaatsen, heidevelden of heuvels, bosranden en op schrale gazons. De groei van deze anjer is zeer snel. De volwassen hoogte bedraagt maximaal 15 cm in bloei, met een spreiding van 30 cm en meer. Hij vormt een kleine, liggende pol met een bodembedekkende groeiwijze. De minuscule, lijnvormige, middengroene blaadjes zijn soms paars getint, soepel en dicht opeen gepakt op slanke stengels. De bloei begint in mei-juni en herhaalt zich tot in september-oktober als de bodem niet te droog is. De plant bedekt zich onophoudelijk met kleine, licht geurende bloemen met gefranjerde bloemblaadjes.

De steenanjer voelt zich bijzonder thuis op een open, zonnige helling, waar hij zich vrij kan uitbreiden. Ideaal voor rotstuinen, goed gedraineerde taluds of de bovenkant van stapelmuurtjes, hij brengt een rijke bloei en delicate schoonheid. Deze vaste plant is ook perfect om de voet van potstruiken te versieren, grote bakken op te fleuren of alpine troggen te verfraaien. Voor het planten in zware of kleiachtige grond, meng je grind en grof zand door de grond om de drainage te verbeteren en overmatige vochtigheid te voorkomen. De steenanjer 'Albus' combineert prachtig met bergplanten zoals schildzaad (Alyssum), zeepkruid, bodembedekkende vlambloemen (Phlox subulata en Phlox douglasii), blauwkussen, scheefkelk en zonneroosjes, waardoor harmonieuze en sterke composities ontstaan.

De geslachtsnaam komt van het Griekse 'dios' voor 'Jupiter of goddelijk' en 'anthos' voor 'bloem'. Deze dianthus, of 'goddelijke bloemen', werden zo genoemd door Theophrastus vanwege hun zoete geur en schoonheid. Deltoides verwijst naar 'delta', de Griekse letter, in verband met de vorm van de bloemblaadjes.